door Tate vertrekt naar Cape Cod om het zomerhuis van beste vriend Oscar te ontwerpen en daarmee een nieuwe start te maken na het overlijden van zijn zus Sylvia. Eenmaal ingetrokken in een historische B&B ontmoet hij Wren, ze doet hem denken aan zijn zus. Er ontstaat een intieme band en onder het ogenschijnlijke vriendelijke voorkomen schuilt meer.
Met zin begon ik aan Blijf bij me, helaas had ik in geen enkele vooraankondigingen gelezen dat M. Night Shyamalan graag bovennatuurlijke elementen in zijn verhalen verwerkt en daar bekend om staat. De hele verhaallijn bleek een bovennatuurlijk element te bevatten, beter gezegd: een persoon. Over personen gesproken: jammer dat de auteursnamen groter worden weergegeven dan de titel, marketingtruc?
De schrijfstijl van Sparks en Night Shyamalan is gelukkig wel vlot en ook het grotere lettertype is prettig voor de leesbeleving als helaas interesse verminderd. Zeker, omdat het verhaal echt op gang moest komen en een paranormale verhaallijn dus niet mijn voorkeur heeft. Regelmatig uitgebreidere beschrijvingen die aan het eind van het verhaal nauwelijks iets toevoegden. Uiteindelijk vanuit Tate gezien begrijpelijk, omdat hij door alle omstandigheden zich meer met zijn eigen mentale herstel bezighoudt dan architectuur.
De romantiek tussen Wren en Tate bloeit meer op naar mate zij elkaar leren kennen. Het idee dat je, na het overlijden van een dierbare, een nieuwe weg zoekt en daarbij wensen of eigenschappen van je dierbare probeert te respecteren, vind ik mooi. Dat Tate ervoor open staat is ook mooi. Dat hij daarmee ook overledenen kan zien, zou je misschien kunnen linken aan hetzelfde DNA als je het ergens aan zou willen linken, maar persoonlijk vond ik het best ongemakkelijk en toevallig. De rest van de verhaallijn vouwt zich uit met meer mysterie en nog wat meer toevalligheden.
Hoewel de schrijfstijl vlot was, was deze duidelijk te veel naar/voor een verfilming geschreven. Het verklaart de uitgebreide en onnodig lange beschrijvingen in het begin. Op de achterkant wordt ook vermeld dat het in 2026 wordt verfilmd met Jake Gyllenhaal en Phoebe Dynevor in de hoofdrol. Ik ben wel benieuwd of de verfilming als een geheel voelt dan de drie losse delen die ik in het boek heb ervaren.
Beide auteurs kunnen ongetwijfeld goed schrijven en wat mij betreft is het beter als hun expertises niet nog een keer gebundeld worden. Als het bovennatuurlijke een klein onderdeel is in een verhaal kan ik het af en toe begrijpen. Blijf bij me was door deze hoeveelheid niet mijn boek. Mocht je het bovennatuurlijke wel kunnen waarderen, dan kan je dit boek waarschijnlijk beter waarderen.
Helaas voor mij. Volgende keer lees ik weer een boek van Nicolas Sparks zelf 😉 Dat zal voor mij ongetwijfeld beter uitpakken.
Nicolas Sparks en M. Night Shyamalan, Blijf bij me (Remain), Vertaling Titia Ram, Boekerij, 395 blz., 9789049208370
