Rond de kerstperiode lees ik graag een klassiek verhaal. Toevallig gaf uitgeverij Rainbow een hardcover heruitgave uit van Dracula van Bram Stoker. Het was heerlijk met dit boek weg te kruipen op de bank op een donkere dag.
Het originele verhaal van Bram Stoker uit 1897 lees je daarin terug, in een vertaling die enigszins is aangepast aan deze modernere tijden en waarin karakteristieken van het taalgebruik rond die eeuwwisseling behouden zijn gebleven. De vertaler of gebruikte versie is helaas onvermeld gebleven.
Ik was tijdens het lezen eigenlijk verrast door Stokers schrijfstijl. Hij creëerde door de opbouw in brieven en dagboekfragmenten echt spanning: soms weet de lezer net iets meer dan een van de personages, soms leert hij tegelijk met hen over het leven van de vampyr/bloeddrinkende niet-dode Dracula.
Overigens draait het niet alleen om die engerd, maar ook om een groep gentlemen aangevuld met “mevrouw Mina die over mannelijke hersenen beschikt” die gezamenlijk optreden tegen Dracula. Vanwege hun (christelijke) normen en waarden staan ze stevig in het leven en zijn ze tegen het vreemde wezen opgewassen. Een goede horror avonturenroman/originele gothic novel waarvan ik snap dat deze een basis heeft gelegd voor het latere horrorgenre.
En nu wil ik een keer naar Whitby (Groot-Brittannië) en naar de Transsylvaanse regio (Roemenië).
Bram Stoker, Dracula, vertaling ?, Rainbow, 2025, 314 blz., 9789041716729.
