Voorleesweek 2025 en Leesjury 2025/2026 – diverse titels in leesfragmenten

Isabelle Gielen & Jan Van Lierde, Aap zoekt een woord

Irene schreef, Mireille en Ria waren ook zeer enthousiast 22-11-’25:

Fantastisch! Een ontzettend leuk en vooral rijk boek als het gaat om taalklanken, woorden, verschillende uitspraken van klutsende klanken, letters van het alfabet, zotte zinnen met ontzettend leuke illustraties passend bij de betreffende klank op die pagina.

Alles is los te lezen en te bekijken en tegelijkertijd is het ook een geheel met een rode draad in het verhaal. Je zou kunnen zeggen dat er allerlei verhalen in een verhaal zitten. De drie ridders aap, das en kat gaan achter de drie dieven kip, hen en haan aan. Als je hun spoor wilt volgen, zul je goed moeten lezen en kijken.

Tip: aanschaffen op iedere school dit boek! Waarom? Dat staat in het hele stuk.

Dirk Nielandt & Richard Verschraagen, Buit gevonden!

Een toegankelijk relatief kort verhaal geschreven op niveau E5 dat toch niet te kinderlijk is. In de bibliotheek ingedeeld bij ‘MLP 9-12 jaar’.

De zussen Fleur en Loeka verhuizen met hun vader naar een huurhuis. De meiden vinden in hun slaapkamer een koffer met veel geld. Van wie, waarom en wat ermee te doen. Als vader even weg is, staat er een vrouw op de stoep die zich voordoet als buurvrouw. Hun hond Bonnie ruikt onraad.

Het verhaal leest inderdaad makkelijk-vlot terwijl je niet het idee hebt een avi-boek te lezen. De gebeurtenissen zijn vanuit een kind gehandeld en gedacht. Je proeft dat alles goed komt, een kind van 8/9 jaar zal het zeker spannend vinden. De rolstoel is gewoon aanwezig, ligt geen nadruk op de reden hiervoor, ook niet op de scheiding van de ouders.

Yoeri Slegers, De muis die miauwt

Een toegankelijk prentenboek over wie je bent – anders en of jezelf, acceptatie en de plaats waar je opgroeit kortgezegd mede bepalend kan zijn voor je gedrag.

De muis groeit niet op bij een muizenouder(paar). Hij trippelt niet, hij eet geen kaas, hij piept niet – alle stereotypen worden teniet gedaan. De muis miauwt! ‘Ik ben dat zo gewoon.’ De muis werd zelfs gekózen en daarom leerde het miauwen.
Het muisje neemt gedrag, gewoontes en de taal over van de ouder(s) waarbij het opgroeit.

De illustraties zijn treffend. Groot en duidelijk, weinig extra details en rustige achtergrond, passend bij jongere kinderen. Mogelijk lijken ze eenvoudig, ze zijn echter doordacht. Je ziet voorzetjes op wat komt, de gezichtsuitdrukkingen vertellen over emoties en ook de pootjes en staarten van ‘de muis’ hebben een functie in hoe iets wordt gevonden of over gedacht. Leuk is om te vragen wat kinderen zien in een schaduw of een gedeeltelijk te zien object. Het vragen naar het geluid dat een dier veelal produceert is vanzelfsprekend een leuke binnenkomer. Daarbij maken begrippen zoals trippelen, sluipen of knabbelen en meer woorden het een erg fijn aan te raden en bruikbaar prentenboek. En vergeet het schutblad achter niet te bekijken. Wat zegt dit dier? – Ria

Sara Lundberg, De kattenwandeling, vert. Edward van de Vendel

Dit prentenboek is er weer eentje uit de categorie voor alle leeftijden. Zeer gelaagd, veel onderwerpen. Het verhaal lijkt mogelijk zo eenvoudig en dat is nu juist de kracht van goede prentenboeken. Als je even rondkijkt zie je dat het al in zeven talen is verschenen. Het verscheen in 2023 in het Zweeds.
Dat vriendschap/liefde niet vanzelfsprekend is en het van twee kanten geven en nemen is wordt treffend neergezet. Je neemt samen besluiten al zijn die nog zo klein, je bent geen baas over de ander – die ander heeft ook een eigen mening, wensen, wil enz. Vertrouwen, eenzaamheid, angst, jaloers zijn, reflectie, sorry, de allesomvattende warmte van liefde en ruimte geven voor interesses van de ander plus dat er ook vriendschappen kunnen bestaan naast die ene unieke van jou en de ander. Als je ruimte geeft om je te laten leiden op onbekende weg kun je ineens verrassends prachtigs tegenkomen. Om uit te tekenen. – Ria

Inge Bergh & Caroline Perrée, Mijn grappige groeiboek met de familie Koekoek

Een kennismaking met het werk van beide makers door de Leesjury-titels voor groep 2. En ik snap dat kinderen hier dol op zijn op. Aansprekende heldere illustraties, het hondje dat steeds opduikt, een detail of dan weer een volle pagina uitgevoerd als strip. De tekst loopt op in avi-niveau, de titel zegt het al, op de rug worden ze genoemd. Juist de avi’s waarin kinderen het fijn vinden/nog nodig hebben dat er structuur wordt geboden maar wel een lekker groot dik in handen hebben. Net zo groot en dik als die vliegende flierefluitende beginnende lezers die vast op andere punten niet zo snel gaan.
De verhalen zijn wat lengte betreft navenant de moeilijkheidsgraad en gaan over situaties dichtbij en in en om het huis of de school. Je moet niet vreemd opkijken als een kind onder tafel ligt van het lachen. De mopjes zijn zogezegd met zodanige logica en van niveau dat je als volwassene toch ook even spontaan in de lach schiet. Ook staan er nog enkele versjes in. Kortom: geef het de jonge lezer of ze nu snel of wat langzamer lezen. Je zal zien, een kind dat avi 9 leest (ja dit kan bij ‘beginnende’) grijpt ook naar een boek als dit. Wachtlijst zal nodig zijn. – Ria

Ben Miller & Elisa Paganelli, Het dagboek van de Grote Boze Wolf, vert. Tosca Menten

Het verhaal van Roodkapje en de Wolf vanuit de Grote Boze Wolf, maar dan toch anders. In het Sprookjesbos leven meerdere sprookjesfiguren met elkaar samen, maar Roodkapje is de wolf eigenlijk iedere keer te slim af.
De Wolf zelf is verstoten door zijn roedel omdat het hem niet lukte vlees te vangen. Dat laatste maakt het voor Roodkapje ook wel makkelijker om hem te slim af te zijn. Dat kan de Wolf niet zo goed hebben, want hij is de GROTE BOZE wolf.
Verder gaat het subtiel ook over ergens bij horen, aardig doen, vrienden maken en andere (morele) hedendaagse onderwerpen.

Dagboekvorm, met afbeeldingen, soms vergroot lettertype, humor en niet te lange stukken tekst. Leuke vertaalde woordgrapjes die ook herkenbaar zijn in Nederland, of misschien vernederlandst zijn. Bijv: maak dat de Gelaarse Kat niet wijs. – Irene

Barbara Rottiers, Zarafa
De waanzinnige roadtrip van de eerste giraf in Frankrijk

In verhalend-informatief jeugdboek over ‘de giraf’. Zarafa is de naam die Rottiers aan de eerste giraf in Frankrijk heeft gegeven. Het was een geschenk van de pasja van Egypte aan koning Karel X in 1827. Via een bootreis kwam deze giraf aan in Marseille om vervolgens onder grote belangstelling na lange tijd lopend in Parijs aan te komen.
Over deze giraf zijn ook twee volwassen boeken geschreven, niet verwonderlijk want een bijzonder gebeuren en toen zeker een bezienswaardigheid; Kom Atir kom en In de voetsporen van Zarafa van Agnita de Ranitz. Een gedachte aan Alle tijden zijn onzeker, Joke van Leeuwen komt boven.
In andere (jeugd)boeken is deze giraf wel eens genoemd, titels even niet paraat.

Zarafa bevat twee vertelperspectieven, het historische door veelal Zarafa zelf en het verhaal met ervaringen van Rottiers. Het geheel met vele illustraties, anekdotes en feitjes maakt het een interessant, lezenswaardig en breed inzetbaar boek. Een gedetailleerde kaart van een aantal gebieden is leuk om erbij te nemen of zelf een tijdlijn maken. Een woordenlijst was een toevoeging geweest. Je leert veel over geschiedenis, landschap, cultuur en bijv. ook over verzorging in een dierentuin. Als je in Parijs bent is een bezoekje aan de Ménagerie du Jardin des Plantes bijna logisch na het lezen van Zarafa – of aan de westkust in La Rochelle het natuurhistorisch museum. Hoe leuk is het door een boek een bezoek! – Ria