door Bij Sinterklaas horen gedichten, letters van choco of ander zoets, een hoop lollige onzin en natuurlijk een probleempje.
In Sinterklaas heeft de rijmelaritis ook een mix van deze ingrediënten. De ‘rijmelaritis’ kan zomaar als voer voor een Sinterklaasjournaal dienen, de letters worden in alle smaken al aangereikt op de schutbladen.
Deze ‘rijmelaritis’ is wel iets meer dan een probleempje. Zeg maar gerust een probleem, want ‘Sinterklaas is er helemaal wanhopig en verdrietig van‘. De rijmgrieperitis, door de hik lijk je zomaar te kunnen krijgen, Sinterklaas in elk geval wel. Iedere keer als hij hikt vliegen alle letters van een gedicht door elkaar. Soms lijken ze zelfs op een margana, maar dan anders.
Dat de gedichten er anders uitzien en de woorden niet te lezen zijn is wel een feit. Het ene kind wordt boos, de ander verdrietig, een volgende schrikt en schudt het hoofd meewarig of er barst er eentje zenuwachtig in lachen uit. De pieten reageren hetzelfde en beseffen dat het zo niet langer door kan gaan. Ze gaan creatief en oplossingsgericht aan de slag!
In wervelende illustraties vol herkenbare elementen ontrolt zich een fantasierijk verhaal met humor en te ontdekken details.
Prettig is dat de gebruikte kleuren m.n. voor jonge kinderen te herkennen en te benoemen zijn, en ook zijn ze terugkerend bij zowel de pieten als de kinderen. Niet alleen de kleuren zijn herkenbaar, ook ieder kind kan zich herkennen in hoe ze eruit zien.
Het boek nodigt aan alle kanten uit om met taal bezig te zijn. Voor oudere kinderen die stiekem ook altijd weer genieten van sinterklaasverhalen is het een aanzet om te gaan rijmen, ieder op de eigen manier. Wedden dat er als jij al volwassene het boek neerlegt of voorleest diverse achterstevoren-woorden in de bovenbouwgedichten verschijnen? Of surprises met talloze papieren of chocoletters? Om een gedicht mee samen te stellen, een woord te vormen als onderdeel van een speurtocht of enkel een woord waar een cadeau is verstopt?
Tijdens het voorlezen aan jonge kinderen zullen zij overal letters zien. Dat begint al bij het openslaan van Sinterklaas heeft de rijmelaritis: de schutbladen nodigen uit tot letterbingo en vooral tot het zoeken van bijpassende 5 decemberwoorden. Het hiervoor met passend behang gedecoreerde huis als ook de abc-tabberd en het baldakijn dragen bij aan het ontdekplezier, terwijl de gedichten in de illustraties letterlijk een speurtocht geven. Het voorlezen zelf gaat soepel, de spanningsboog wordt opgebouwd door een enkele zin of iets meer geruststellend of uitleg in een paar zinnen. Je voorleesstem pas je vanzelf aan door ritme, woordkeuze of door wijze van afdrukken. De exact erop afgestemde illustraties maken het af of voegen een extra aan toe waarbij opgemerkt mag worden dat ze zo passend in grootte zonder al te veel details voor het jonge kind zijn.
De allerjongste kinderen zullen zelfs het hik-ziek-anders-zijn nog even spannend zijn vinden, maar zoals een goed sinterklaasverhaal betaamt wordt een heerlijk goed uitgedacht letterplan beraamd. En heerlijk is het met oogknip. Je gaat vanzelf woorden husselen en dichten. Voor hen begint het boek met een vertrouwd mooi beeld op het titelblad, een aanzet tot een tekening en wat lekkers voor het paard, het bijpassende liedje zing je vanzelf.
Wat jonge kijklezers ook kunnen doen is de poes zoeken die overal opduikt. En dat sint niet alleen van zijn paard houdt kun je ook opmerken of is het juist de poes die overal met zachte paardenvoetjes de sint volgt en hem na-aapt in gekleurde harige uiteinden?
Een prentenboek dat bij een eerste keer doorbladeren eenvoudig kan lijken. En als je dat denkt, er zijn er vele, weet je al dat er meer is en in zit. Wolters & Van Oel hebben het geheel doordacht neergezet. Je ziet dit ziet en merkt dat op, somt alle toepassingen op die je met kinderen kunt doen door deze geweldig bedachte rijmelaritisfantasie. En dan ben je nog niet eens bij het punt aangekomen waar de pieten-oplos-fantasie hoogtij viert. Dat laatste is iets om zelf te ontdekken. Alles haalt de pietenbende uit de kast waardoor voor kinderen in sinttijd bekende locaties worden ingezet. Met plezier bekijk je stuk voor stuk iedere plaat. Die laatste plaat met sint op paard kan zo in een etalage hangen.
Wat mooi is gedaan en wat bij kinderen absoluut geruststellend werkt: Sint blijft overal herkenbaar door de mijter. Al heeft zijn baard een andere kleur, hij blijft Sint en zijn identiteit is nog steeds hetzelfde. Maar. Wat als. Als sint en piet echt niet meer goed kunnen rijmen? Je wordt vanzelf nieuwsgierig of kinderen dit zelf gaan proberen in bepaalde situaties en je vermoed dat er veel chocoladeletters op wensenlijstjes in de schoen zullen staan.
Een kostelijk kleurrijk sinterklaasverhaal van voor tot achter door taal en tekening. Ontdekken, rijmen, emoties, letterherkenning, zoeken, voorlezen en zelflezen, fantasie, oplossingsgericht denken en aanzetten tot zelf creëren. Het tijdloze Sinterklaas heeft de rijmelaritis pak je ieder jaar uit de feestdagenkast – als het er al in komt.
Stefan Wolters, Sinterklaas heeft de rijmelaritis, illustrator Yvon van Oel, Lemniscaat, 2026, 32 blz., 9789047718765
Zie ook: Stefan Wolters & Barbara de Wolf – De Nietsmachine
En in het overzicht Sinterklaas! is Sinterklaas heeft de rijmelaritis vanzelfsprekend ook opgenomen.
