door Lekker dik lezen
Een echt bóek voor beginnende lezers, en dat is ‘Een mug in de pap’. Je hoort het kinderen zeggen: ‘lekker dik lezen‘, de woorden die op de voorkant staan. Het kan zo belangrijk zijn voor het zelfvertrouwen voor lezers in groep 3, 4 of 5 om ook eens een dikker boek op tafel te kunnen leggen. En dat niet alleen, want als jij zit te grinniken tijdens het stillezen willen die hogere niveaulezers jouw boek ook plots lenen!
De tekst in ‘Mug in de pap‘ is oplopend in moeilijkheidsgraad. Deze stappen gaan ongemerkt van ‘Er zit een mus op de tak‘ tot uiteindelijk ‘Papegaaien kunnen toch praten‘ en ‘Een bromvlieg moet brommen. Niet lachen.‘ De uitdaging zit niet alleen in steeds wat meer lettergrepen en of lettercombinaties, ook komen de lezers doordenkertjes alias grapjes tegen.
Al lezend worden door het creatief gebruik van taal door Mieke van Hooft grappige ontdekkingen gedaan en bijv. begrippen en feitjes geleerd. Bijkomend voordeel is dat tegelijkertijd de woordenschat wordt uitgebreid en dat is niet alleen voor de startende, maar ook voor de wat gevorderde beginnende lezer van belang. Opgemerkt wordt dat het voor de ene wel handig is om van A tot Z te lezen, en dat de andere wat meer heen en weer bladerend kan lezen van dier naar dier. Dit in verband met de verschillende moeilijkheidsgraad.
Door de verhalen, versjes en grapjes kom je telkens iets te weten over een dier, wat tevens de samenhang is in het geheel. Op de omslagillustratie een indruk van de voorkomende dieren, de inhoudsopgave van twee bladzijden geeft aan dat dit slechts een fractie is. Maatschappelijke onderwerpen waarin diversiteit vanzelfsprekend is verwerkt worden afgewisseld met onderwerpen in en om het huis, alles wat dichtbij de leefwereld van kinderen kan liggen. Soms kun je denken dat de tekst over een voorwerp gaat als je de hoofdstuktitel leest en de illustratie ziet. Tot je gaat lezen, bijv. bij ‘boek’ waarbij de illustraties ook de emotie vertellen. In het begin bevat de tekst per onderwerp twee bladzijden tot je zover bent met lezen in ‘Een mug in de pap‘ en ineens kunt beseffen dat je al vier of zes bladzijden in hetzelfde hoofdstuk bezig bent. In het begin enkele zinnen per bladzijde, op het eind een volle bladspiegel waarbij de overeenkomst blijft dat iedere zin op een nieuwe regel begint.
Een overeenkomst is ook de duidelijke lijnvoering met kleurvlakken van de illustraties bij ieder onderwerp. De vele gebruikte kleuren lopen niet in elkaar over en ofschoon de achtergrond ook regelmatig een kleur heeft, blijft er rust in de uitvoering door de keuze van illustreren en vormgeving, de tekst blijft leesbaar. Eva Stalinski heeft met veel humor de tekst voorzien met de zo sprekende illustraties. De twee duiven op een dam doen daarin iets – flats – met twee oudere besjes of de jarige kater Kat krijgt van Stalinski een taart met verleidelijke versiersels. Leuk is ook om verschillend perspectief te ontdekken, misschien bij het samenlezen. ‘Een muis in huis’ laat dit goed zien, maar ook kun je details en emotie opmerken en ‘Moos de kat‘ laat je in de lach schieten. Na de slang met een worm zie je op de volgende bladzijde een volgende kruiper alias rupsje-nooit-genoeg waarbij het samenspel tussen tekst en beeld fantastisch tot uiting komt.
Enkele voorbeelden uit ‘Een mug in de pap’
‘Krak‘ is de eerste. Een grapje in korte zinnen en éénlettergrepige woorden met daarbij een geweldige mus afgebeeld die met de vleugel naar de zere plek wijst: Er zit een mus op een tak. / Krak! / Au! / Weet je wat mus wil? / Een kus op haar bil!’
Het rijmende titelversje ‘Een mug‘:
‘Een mug in de pap. / Pets! Pats! KLAP! / Hup mug! Weg daar! / Pats! / Pap in mijn haar. / Pap in mijn brood. / Maar de mug is dood!’ – De illustratie erbij geeft inspiratie voor een tekenles!
‘Lin is Lin‘ zal herkenning geven als ‘iedereen’ iets wil maar jij niet:
‘Kis wordt zes jaar. / Lin is op haar feest. / En Joep en Mo. / Ming en Sjang zijn er ook. / De mam van Kis heeft verf. / Ze maakt van Kis een aap. / Joep wordt een vis. / Mo een koe. // Ming een kat. / Sjang een spin. / En Lin? / Wat wil Lin zijn? / Een slang of een kip? / Een bij? / ‘Nee,’ zegt Lin. / ‘Ik wil Lin zijn.’
Een prachtige in beeld en woord op tweederde van het boek is ‘De haan en de duif‘. In alle eenvoud, vol gevoel en emotie kan het aanleiding geven tot een mooi gesprek:
‘De haan zat op de toren. / Hij voelde zich alleen. / ‘Wie komt er bij me zitten?’ / Hij keek eens om zich heen. / ‘Mevrouw de duif, wilt u misschien? / Hier kunt u de stad mooi zien.’ / ‘Ach ja,’ zei ze. ‘Dat wil ik wel.’/ Toen waren ze ineens een stel. / Dat bleven ze, hun leven lang. / Zij aan zij en wang aan wang.’
Mieke van Hooft heeft al vele titels op haar naam staan en voegt met ‘Een mug in de pap‘ hieraan een leuk lekker dik boek toe waarin voor iedere jonge lezers iets grappigs is in te ontdekken. Eva Stalinski illustreerde en schreef o.a. eerder ‘Roodkapje, waar gaan we heen?‘ of ‘Komt dat zien – tel tot 10!‘ en maakte een geweldig mooi knisperboekje ‘Ik neem een hap!‘. Met ‘Een mug in de pap’ laat zij ook kinderen vanaf 6 jaar genieten van haar mooie en inspirerende werk, zie alleen al de schutbladen vol kijkplezier!
De fraaie vormgeving is uitgevoerd door Jelle F. Post
Mieke van Hooft, Een mug in de pap, illustrator Eva Stalinski, Volt, 2026, 152 blz., 9789062228065
Vanzelfsprekend is dit boek ook toegevoegd aan:
Starten met lezen is geweldig!
