door illustraties Harmen van Straaten
Door de echt zo fijne sinterklazige omslagillustratie van Harmen van Straaten pak je het boek al op. Bekijk gelijk even de gehele doorlopende mooie illustratie en je krijgt een tipje van de sluier over de voorkomende sint gerelateerde onderwerpen. Een treffend sfeerbeeld en passend bij de eigentijdse verhalen van Yvonne de Vries.
Wie het heerlijke duo Ari en Loek kent uit de drie eerder uitgekomen bundels weet dat zij opgroeien in een samengezin. Verschillende personages of situaties komen terug, worden genoemd of aangestipt. Dit vierde boek kun je natuurlijk los lezen van de andere, er is altijd wel een woord van uitleg. Toch zullen veel jonge kinderen waarvoor deze verhalen zijn bedoeld het nog leuker vinden als ze de situaties en bekende woordgrapjes al kennen. De sinterklaastijd is al zo spannend wat in ‘Het is maar één keer Sinterklaas’ duidelijk naar voren komt. Of lees de andere delen na deze om op die manier herkenning te ervaren en uren voorleesplezier te beleven.
We doen hier wel aan sinterpret. ‘Als-want-dan-gedoe’ hoort daar niet bij.
Herkenning in ‘Het is maar één keer Sinterklaas‘ is er voor de voorlezer ook. Veel ouders en verzorgers vinden het een drukke tijd, worstelen met hoe vaak je schoenen laat zetten of overal het grote feest gevierd moet worden. Mama Jikke heeft er moeite mee. Er is toch maar één pakjesavond? De oplossing wordt in dit boek ook gegeven, gewoon een samenfeest. Nieuwe tradities vermengen met die van herinneringen aan toen waarbij het één lijn trekken of een middenweg vinden ook is verwerkt.
De actualiteit wordt groter of kleiner in de belevenissen meegenomen. Aan het sinterklaasjournaal valt nauwelijks te ontkomen en is in de weken na aankomst tot pakjesavond ook bij Ari en Loek bepalend voor hun denken en doen. Het ‘komt altijd goed’ ontbreekt in de reacties van de volwassenen niet waarbij opvalt dat er ruimte is om op eigen wijze te reageren door opvoeding/afkomst, karakter of mening.
Een opmerking over ‘worst in deze winkel‘ stipt wijze van consumeren aan, het ontbreken van of de linker- of de rechterschoen kan een gedachte laten gaan over hoe de commercie denkt in een spiering uitgooien om een zalm te vangen. Overdadigheid, toegeven aan en of je aan iedere actie moet meedoen komt voor tegenover ‘Het is maar één keer Sinterklaas’.
Natuurlijk zijn de verhalen niet alleen maar serieus. Juist de gewone dagelijkse dingen van deze tijd komen voorbij en altijd met een grappig moment of geruststellend eind. Aan inventiviteit heeft het duo geen gebrek, aan creatief schrijven Yvonne de Vries ook niet. Het laat nadenken welke typerende woorden er zijn in je eigen gezin. Zijn er nog meer die woorden als koudewangendag, stoplichtstem, bepieterd, gangboeven of bedtijdbus hanteren? Of zijn dat allemaal perongelukjes? Daarbij zijn zinnen als Ari en Loek hebben wind in de rug en jubel in hun benen werkelijk genieten om voor te lezen en zijn de zalige rituelen rondom de altijd uitgestelde bedtijdtijd in deze periode zó herkenbaar.
Herkenbaar is ook de gedachte ‘De cadeautjes komen vanzelf.‘ terwijl je je in werkelijkheid in alle bochten wringt als kinderen even uit het zicht zijn om op tijd pakjesavond te kunnen vieren. Er wordt overigens niets verklapt, de cadeautjes komen wél dansend binnenwandelen in de bijgaande illustratie!
Om even bij de illustraties te blijven: de dansende sint is ook ‘helemaal yo!‘ Een mooie is werkelijk bij ‘een mooi schilderij.’ Paginagrote worden afgewisseld met vele detailtekeningen, alle in kleur behalve een visualisatie van een optakelend paard.
Als je kinderen niet op gedachten wil brengen om ‘vroeger dan het licht is‘ bij een gezette schoen te gaan kijken moet je misschien ‘Pets‘ en ‘Spuuggevaar‘ niet voorlezen, wat vast niet lukt. Lekker beetje spannend zijn ze wel en wie weet…. wacht een kind dan wél tot het licht is. Ari zal het alvast nooit meer doen om die bal in haar buik niet meer te hoeven voelen. Het ‘O kom er eens kijken‘ en varianten klinkt niet alleen thuis, ook bij opa van het Madeliefjesboomsnoeifeest lukt het daardoor aan de sinterdip te ontkomen. Of bij oma in het zuiden die naar België kan kijken waar ze gaan logeren en een samencadeau staat te wachten. Bij papa Ronald worden tijdens een logeerweekend de ouderwetse liedjes die hij al veertig jaar zingt een hedendaagse rap. De herinneringen van toen aan het ‘machtig mooi samenfeest‘ houdt hij wel warm, bijv. die waarbij oma zoveel eten meebracht dat de tafel eronder verdween. Door deze gebeurtenissen weten zowel Ari als Loek hoe het is om ergens een eerste keer te logeren.
Het sinterklaasjournaal kan dan voor enige onrust zorgen met een verdwenen sleutel en onbereikbare cadeautjes, het helpt wel om verdwenen spullen te laten opduikelen. Ari en Loek mogen zelfs hun schoen zetten als het geen schoenzetdag is want zoals papa Guus zegt ‘Warrige pietjes moeten slordige pietjes helpen.’
Een fijne voorlezer met weer een rij verhalen van prima lengte met een mix van fantasie, realiteit en emoties. Herkenbare gebeurtenissen, een denkertje, soms een traantje en een lach omgeven door evenzo fantasievolle mooie illustraties. Mag een blijver zijn op de sintboekenplank! Het is maar één keer Sinterklaas: iedere dag een verhaaltje van aankomst tot pakjesavond. Vanaf ong. 4 jaar.
Yvonne de Vries, Ari en Loek Het is maar één keer Sinterklaas, illustrator Harmen van Straaten, Hoogland en Van Klaveren, 2025, 112 blz., 9789089674852
Andere delen:
Yvonne de Vries & Jeska Verstegen – Hier zijn Ari en Loek
Yvonne de Vries & Jeska Verstegen – Ari en Loek krijgen een wolf
Yvonne de Vries & Harmen van Straaten – Helemaal Ari en Loek
