door Naar een stad gaan is passend leeswerk mee. Een boek dat je of in de trein gezien dikte of tussendoor de wandeldagen kunt uitlezen. Wie het las weet dat ‘Het geschenk’ zich in Berlijn afspeelt. Deze ging dus mee.
Het was of er overal olifanten opdoken in het straatbeeld terwijl we in m.n. de wijken Mitte, Charlottenburg en Kreuzberg rondliepen. Of soms met tram of bus verplaatsten om zoveel mogelijk van geschiedenis te kunnen waarnemen terwijl op momenten geschiedenis en actualiteit elkaar behoorlijk raakten. Het trof. Want wat als of als dat besluit genomen of nog meer naar rechts wordt gegaan? Geschiedenis zich zal of kan herhalen? Eigen belang en partijbelang dus aantal zetels voor algemeen belang in brede zin worden geplaatst?
Er was weinig voor nodig om beelden van ooit uit jaren ’30 en ’40 te kunnen teleporteren naar bijv. de Rijksdag of Brandenburger Tor. De beelden van ’89 nog op het netvlies, nu vol in beeld met indrukwekkende restanten.
Indrukwekkend zijn ook de uit het niets opduikende olifanten in de Spree in ‘Het geschenk’. Je ziet ze beeldend de weg oversteken in de Tiergarten ter hoogte van de Siegessäule. Je ruikt de achtergelaten souvenirs alias mest en kunt iets voorstellen bij een woekerplant op de glazen koepel of aan de Turm op Alexanderplatz.
De boog op de foto is er echt. de olifanten bij de ingang van de Berliner Zoo zijn er ook. In de Spree niet, daar wel talloze rondvaartboten. Die boog is een replica van de Oostpoort van de Sanchi Stupa en staat bij het Humboldt Forum, een blikvanger voor het Museum voor Aziatische kunst en het Etnologisch Museum – Het Volkenkundemuseum.
‘Olifanten zijn geen mensen.’
‘Het geschenk’ is een scherp geschreven verhaal met de olifant als metafoor voor migratie; over oorzaken/gevolgen klimaat in brede zin; macht dus politieke besluiten m.b.t. partij- of eigen positie altijd voor klimaat- en maatschappelijk belang gaan en ook moeten wijken voor economische groei.
Twee blz. op foto’s, met alinea’s die e.e.a. weergeven. Het eerste deel las nog met een lach, het tweede stemt tot nadenken. Geef aan VO, volop lesmateriaal. Zie ook dit citaat:
Jullie wilden het goedkoopste bedrijf. Als ik het mij goed herinner, had ik geadviseerd voor een iets duurdere, ervaren speler uit Beieren te kiezen, om zo het rijke zuiden, traditioneel onze kiezers, gunstig te stemmen na al wat ze aan maatregelen hadden moeten slikken. Maar de minister van Financiën wilde met alle geweld besparen.
Gaea Schoeters, Het geschenk, Querido, 2025, 128 blz., 9789025318604
