9 maart 2024

Els Beerten – De rest van ons leven

Wat is thuis? Wie bepaalt de koers van jouw leven? Kun je je overal thuis voelen? In hoeverre is een mens veerkrachtig?
Zomaar een paar vragen die tijdens het lezen-in-één-ruk-uit van dit boek worden genoteerd. Gedachten aan mensen, situaties en eerder gelezen verhalen. Levens in alle omstandigheden, ook in oorlogstijd.

Na het dichtslaan lees ik de achterflap want een Beerten pak je gewoon op: ‘Een verhaal over groeien, met alles wat daarbij hoort: missen, zoeken, een thuis vinden.’

De jonge Italiaanse Fredo emigreert met zijn vader na WOI, Spaanse griep en na overlijden moeder naar Engeland. Hij gaat naar school, wordt opgenomen in de gemeenschap, ze bouwen een leven op.
En dan valt Duitsland Polen binnen. Zijn zij plots ‘Italianen met onze voeten in Engelse grond’, maar niet genaturaliseerd en dan schaart Mussolini zich aan de kant van Hitler. Italianen zijn ineens de vijand.
Iedere nacht drie films: was, is en had kunnen zijn, met een kudde schapen en een veelvoud aan poten tellen. Fredo komt op het platteland terecht, wordt vrienden met Luigi waarna opnieuw keuzes moeten worden gemaakt voor ‘de rest van ons leven’.

‘Zwaaien is voor wie achterblijft.’ – ‘Kijk naar de horizon. – ‘Twee huisvaders, die zich hadden willen amuseren.’ – ‘dat niemand iets onderneemt tegen die man’ – ‘Alsof er een deur openstaat in mijn hoofd en daarachter alleen maar water zit.’ – zijn woorden die laten stilstaan, laten nadenken en vooral ook: ‘waar er plaats is voor één aan tafel is er ook voor meer.’ En als het gewone leven weer gaat beginnen, zeuren mensen om de stomste dingen. Er is veel meer te vertellen, bijv. over Vittorio, het zoontje van Luigi, de tweede schrijnende verhaallijn waarmee dit boek begint. ‘Een trein die terugkeert, het leven dat vanzelf weer in zijn plooi valt.’ Of niet.

Een gelaagd verhaal met dwarsverbanden. Het léést. In mooie taal en rijke gedachten ga je mee op het pad van de hoofdpersonen. Mensen die telkens bagage erbij krijgen op hun reis, wortelen en toch emigrant blijven. Verlies en macht, maar ook kracht en hoop en alles wat je in één mensenleven kan overkomen of de rest van je leven meedraagt.

De veerkracht die vriendschap teweegbrengt laat je je thuis voelen tussen culturen. Mensen waarmee je een geschiedenis deelt. Mooi is het wisselen in lettertype. Om te herlezen. Zeer aan te raden.

Els Beerten, De rest van ons leven, Querido, 2022, 301 blz., 9789045127361

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *