door Recent heruitgegeven onder de titel Tussen heden en morgen
Jenny Erpenbeck voert in deze roman een gedachte-experiment uit: wat als een jong echtpaar bij het ontdekken van hun stervende baby een handvol sneeuw tegen de borstkas had gedrukt waardoor zij gered was?
In het eerste deel sterft de baby, in een arm dorp in de Oost-Europese Galicische streek begin 1900. De moeder wordt er niet echt geaccepteerd, ze is joods, pogroms vinden plaats. Door de ogen van vier personen lees je over de geschiedenis en context van de streek en familie.
Daarna voert Erpenbeck een intermezzo uit: wat als … bijvoorbeeld de vader voor zijn ambtenarencollega’s had kunnen verzwijgen dat zijn vrouw joods is en daardoor wel op de sociale ladder had kunnen stijgen?
Zo volgen er vier verhaaldelen met intermezzo’s waarin de baby van toen steeds een stuk verder leeft als meisje, vrouw, bejaarde. En door de omstandigheden van tijd en omgeving ook weer overlijdt.
De auteur neemt de lezer mee vanuit Galicië naar Wenen, Moskou en de DDR. De historische plaatsing is interessant, maar de psychologische banden tussen personages en de ‘wat-als’-vraag voeren de boventoon. Daardoor nam ik met genoegen deze Erpenbeck tot me, alhoewel er stukken waren in bijv. het tweede en derde boek die ik scannend gelezen heb. Ook legde ik Een handvol sneeuw af en toe weg om een andere roman tussendoor te lezen. Niet bewust, ik constateer het achteraf.
Jenny Erpenbeck, Een handvol sneeuw, vert. Elly Schippers, Van Gennep, 2014, 268 blz., 9789461641779.
Heruitgave: Tussen heden en morgen, Elly Schippers, De Geus
