Kristof Devos – Grote mensen weten niets

Een prentenboek dat direct werd meegenomen in de boekhandel na een eerste keer zien in Devos’ nieuwsbrief of op zijn Instagramaccount. De uitstraling van Loe is ronduit geweldig. De flinke bos haar, de gezichtsuitdrukking, de eigengereide houding, ze denkt er het hare van. Waarvan? Van die grote mensen waarvan je alleen de benen of armen ziet.

Ik ben Loe en ik heb twee grote mensen. Ze zijn best aardig, maar zo nu en dan wou ik dat ze wat slimmer waren. Want ‘Grote mensen weten niets’!

Aan alles merk je dat Devos een scherp observeerder is. Niet alleen wat betreft hoe kinderen denken en of reageren, maar ook is daar een stuk reflectie ten aanzien van de volwassen mens en de maatschappij. En dat alles wordt met een dosis humor verwoordt en verbeeldt, zodanig dat je tijdens het zelf lezen al spontaan in de lach schiet. Hoe moet dat zijn als je het voorleest? Krijg je dan daarbij gewenst, zo niet ongewenst, commentaar? Als in: ja papa dat doe jij ook, een foto maken van je bord zodat het eten lekker koud wordt. Of mam jij bent ook altijd aan het opruimen, het is toch veel handiger om het weer op te pakken waar het spul uit je handen viel? En dat je dus tijd overhoudt voor …. voorlezen misschien? Voor iedere voorlezer en luisteraar zal er vrije interpretatie zijn naar aanleiding van een gedachtespinsel ofwel waarheid van deze goudeerlijke Loe.

De voorgehouden spiegel bevat een dosis kinderlogica hoe zij de wereld kunnen bezien en dat schuurt soms trefzeker langs de werkelijkheid. Eentje waarover je boompje op kunt zetten:
‘Grote mensen wonen in veel te grote huizen, waarvoor ze hun hele leven moeten werken. / Waarom wonen ze niet gewoon op een kamer, zoals ik?‘
En weet je wat dan het voordeel is als ze minder moeten werken? Hebben ze nog eens tijd om iets te leren, zoals zij op school en dus de mogelijkheid om slimmer te worden, want zo de titel al zegt: Grote mensen weten niets.
Vanuit het kind gedacht komt het bourgondisch eten naar voren, krokodillen in fantasiewerkelijkheid of bijv. waarom ze hun tanden niet laten poetsen in plaats van zelf te doen? Tja, daar heb je grote mensen voor.

Het fluorescerende oranje versterkt de expressieve illustraties waarin Loe centraal staat. Het meisje en slechts enkele details zijn volledig ingekleurd. De omlijstende fragmenten die onderwerp zijn in haar betoog zijn in hetzelfde oranje met enkele lijnen als het ware met krijt getekend en toch zie je direct wat er wordt bedoeld of welke situatie wordt weergegeven. Het fluo blijft je overigens tegemoet springen vanaf de pagina’s waarop de tekst is afgedrukt. Rustig worden tijdens het voorlezen voor het slapengaan is er op die manier niet bij.
Of toch wel? Ook Loe gaat een keer in het donker naar bed. Wel kijkt ze eerst even eronder, je weet wel die monsters. Grote mensen zouden beter daar ook even tijd voor vrijmaken, zijn ze niet zo bang in het donker. Daarom gaat Loe hen met haar knuffeltje iedere nacht even gerust stellen. Wedden dat jij ook een grote knuffel krijgt na het voorlezen? Het lekker eigenzinnige ‘Grote mensen kent een ontroerend einde met een glimlach.

Grote mensen weten niets: een zeer doordacht, fantastisch, écht prentenboek. Sterk beeld, zo mogelijk nog sterkere tekst. Er wordt gespeeld met ruimte, met verbeelding, met tekst en typografie. Wat een vormgeving, alles is tot in de puntjes exact op dezelfde wijze doorgevoerd. Meer van deze vormgever, Dries Desseyn, zou je in boeken voor kinderen wensen.

Het kind heeft geluk met een kunstenaar als Kristof Devos. Na het prachtige filosofische Vos, vogel en ik heeft Devos een totaal ander maar evenzo geweldig werk toegevoegd aan zijn oeuvre. Of heeft het grote mens meer geluk? Het grote mens dat door Loe iets meer weet hoe er ook kan worden omgegaan met vastgestelde of (zichzelf) opgelegde gewoonten en regels. Ook een nadenker dus, een filosofer over de werkelijkheid. Een blijver op de boekenplank en een grote aanrader.

Vaak voorlezen, vaak bekijken en heel veel genieten van en door ‘Grote mensen weten niets!‘

Kristof Devos, Grote mensen weten niets, De Eenhoorn, 2025, 32 blz., 9789462918771

P.S. een weetje en een vermelding waard:
in het colofon van boeken van uitgeverij De Eenhoorn zie je staan:
‘gedrukt in de Europese Unie op papier van verantwoorde herkomst’