door Frank en Bert, een duo waarvan je ieder boek even moet oppakken. Ook deze nieuwe ‘Frank en Bert en de kwakende kikker’ is weer eentje om van te smullen.
Na de kennismaking in deel 1 beleefden ze een avontuur op de fiets, waren er koekjes verdwenen, gingen ze voetballen en nu speelt een kikker een rol voor de emotie die in dit verhaal is verwerkt. Het frisgroene van de rug en het grappige kikkertje op de omslag komt je fluorescerend als lentegroen op de schutbladen tegemoet. Bert zie je met een boot op het titelblad, Frank heeft een schepnet in de pootjes, maar waarom?
‘Hoi, ik ben Frank. / En dit is mijn beste vriend, Bert.
We gaan graag naar de kleine vijver. / om met Berts boot te spelen.
Maar er is één probleem. Bert is bang voor kikkers.‘
De grote Bert staat met een kleine speelgoedboot onder de poot. De vijver lijkt op het oog ook niet zo groot, maar dat is niet erg want Bert durft ternauwernood enkele tenen in het water te steken bij een poging om met de boot te gaan spelen. Eerdere keren ging het mis zo Frank vertelt: er zat een kikker op een lelieblad. Een heel lief getekende lichtgroene kikker. Maar Bert kan niet tegen de onverwachte bewegingen en geluiden van de kikker: hij springt, kwaakt, vangt een vlieg. ‘Dat vind ik echt niet leuk, Frank!’ De acties van de kikker zijn voor kinderen duidelijk te zien in de illustraties waardoor spontaan meegeleefd kan worden.
Als het op een dag heel warm weer is willen de vos en de beer toch even afkoelen. Frank loopt resoluut voorop met schepnet én boot en roept ‘Kom op, Bert!’ Kikkers zien ze niet, het water is koel, boot in het water en o wat is het water lekker koel aan de poten. Alles voor een perfecte middag.
Maar dan, Bert denkt toch iets te zien. Frank gelooft het nog niet, maar door zijn reactie vermoed je als voorlezer al iets.
‘O, Bert ik zei toch dat er écht geen KI…..’ Intussen zie je vanuit je ooghoeken iets groens verschijnen. Twee ogen boven het water en dan ineens…. een kikker op de boot!
Geweldig hoe de illustraties ook het verhaal vertellen. De grote dieren die zich verstoppen voor een kleine goedmoedig ogende kikker. Het blijkt dat Frank eigenlijk ook bang is voor kikkers, had hij daarom een schepnet bij zich? Natuurlijk is een Frank-en-Bert-verhaal dan nog niet klaar. Het is nu Bert die een plan bedenkt en het uitprobeert, want die boot moet nog terug!
Uiteindelijk kwaken ze er samen op los tot ze de kikker niet meer zien. Ze kunnen nu heel vaak naar de vijver met hun bootje. Of moet er toch actie worden ondernomen? Geweldige eindplaat!
Weer een heerlijke Frank en Bert. Je blijft kijken naar de fantastische illustraties. Ze zijn kleurrijk en toch stralen ze rust uit door minimale details, perspectief, kleurstelling en een lichte achtergrond. Een verhaal over durven (toegeven) en dapper zijn, bang zijn en angst overwinnen, over vriendschap en samen de strijd aangaan om een oplossing te bedenken en vooral over wat je niet kent hoeft niet eng te zijn. Frank en Bert ervaren de betekenis van het gezegde ‘Hoe meer zielen hoe meer vreugd’.
Hoeveel thema’s kun je hebben in een goed verhaal, Chris Naylor-Ballesteros doet en kan het zonder dat het overdadig wordt met daarbij in een goedlopende tekst ook volop begrippen en woorden die bijdragen aan de woordenschat.
Frank en Bert en de kwakende kikker is er eentje om vrolijk van te worden en heel vaak voor te lezen! Weer een topverhaal met de vrienden Frank en Bert. Voor iedereen die van prentenboeken houdt, vanaf ong. 3 jaar.
Chris Naylor-Ballesteros, Frank en Bert en de kwakende kikker, vertaler J.H. Gever, Gottmer, 2026, 32 blz., 9789025782023
Linken naar eerdere delen:
Chris Naylor-Ballesteros – Frank en Bert
Chris Naylor-Ballesteros – Frank en Bert op de fiets
Chris Naylor-Ballesteros – Frank en Bert en de verdwenen koekjes
Chris Naylor-Ballesteros – Frank en Bert trappen een balletje
En vooral, ander onderwerp, het prachtige:
Chris Naylor-Ballesteros – De koffer
