door Max komt zijn bed niet meer uit, punt. Hij is boos, ontgoocheld omdat de volwassenen niet naar hem luisteren en alleen maar méér van hem verlangen. Hij weet zich ook geen raad met zijn lichaam dat in de klas niet meer gewoon op een stoel achter een tafeltje past. Dus gaat hij in staking: vanaf nu is het Max tegen de wereld. Goedele Ghijsen laat Keerpunt dus beginnen in een slaapkamer, toch volgt een hele reis.
In de lijstjes van dingen die verkeerd zijn gegaan schemert door dat er meer aan de hand is. Zijn ouders zijn gescheiden, want ‘zijn moeder wilde een man met ruggengraat’. De stiefvader heeft dat iets te veel naar Max’ mening want die geeft hem een knal voor zijn kop als hij vindt dat Max niet genoeg zijn best doet op de middelbare school (‘crimineel in wording’). Bij zijn vader komt hij ook niet meer echt graag, omdat er sinds kort rivaliteit heerst tussen de ouders.
‘De koude oorlog tussen hen is voorbij. Ze zijn overgeschakeld op een open offensief. […] Kunnen ze weer touwtrekken om te zien wie de sterkste is. Alleen zien ze even over het hoofd dat ik het touw ben.’
Alleen bij opa kan Max nog rustig terecht. Op het moment dat Max besluit dat hij zich beter ‘in de wereld’ kan verstoppen in plaats van in zijn bed, denkt hij echter dat opa’s huis geen goede plaats is. Opa is ziek en heeft al genoeg aan zijn hoofd. Dus wordt het opa’s boot in een havenplaats, een treinreis verderop.
Vanaf de reis naar buiten wordt de toon van het verhaal iets rustiger, minder boos. Max snapt ook wel dat hij als jonge jongen op een station opvalt, en later in de haven al helemaal. Aangezien het winter is, is er verder geen sterveling te bekennen. Maar de havenmeester ziet meer dan eerst lijkt. En dan duikt daar Minne op die ook met een reden tijdelijk in de haven woont.
Daar aan het water komt er langzaamaan ruimte voor andere gedachten in Max’ hoofd, krijgt hij oog voor anderen. Je hart kunnen uitstorten bij sommige mensen is fijn, zwijgen ook.
Na een climax waarin het verhaal in een draaikolk komt, komt de jongen erachter hoe het is om weer ‘zonder scorebord in het hoofd’ rond te lopen. Ik vond het echt goed dat Ghijsen het verhaal daar niet abrupt met een “eind goed al goed” stopt maar nog een hoofdstuk aan Max’ leven toevoegt. Zo heb je zeker het gevoel een boek lang met Max te hebben meegelopen.
Een mooie les uit het verhaal: de reis naar open water kan stormachtig zijn, maar iedere boot vindt op een gegeven moment het keerpunt waarna de reis naar het vasteland aanvaardbaar is. En iedereen leert op zijn woelige pad een les over zichzelf en de mensen om zich heen, zo ook Max.
Goedele Ghijsen schreef met Keerpunt een prettig leesbaar boek (een Bildungsroman) over weggaan en thuiskomen voor jongeren vanaf 13 jaar.
Goedele Ghijsen, Keerpunt, Salto, 2025, 176 blz., 9789002284304.
