door Zweefkees is het enige hotel dat zowel uw bestemming is als uw reis. Alles is hier op hoog niveau, dus neem de lift, maar pas ná de show! En als u mij niet begrijpt: geen paniek! Ik leg het u allemaal uit, en dat op MUZIEK!
Soms ben ik een beetje huiverig voor boeken die veelvuldig door recensenten/lezers worden opgehemeld. Puur, omdat ik niet alles ‘fantastisch, geweldig, parel, origineel of uitmuntend’ vind en misschien ben ik soms ‘gewoon’ te nuchter. Uiteraard kan je boeken dan niet lezen, maar zoals vaker was ik ook bij deze titel benieuwd naar waarom mensen lovend zijn en/of hoe auteurs verhalen vertellen. Dat was niet het enige, want de beschrijving klonk aantrekkelijk.
De vlotte vertel- en schrijfstijl van Kelly van Kempen trekken me snel de hoteldrempel over en de illustraties van Marieke Nelissen zijn zeer sfeervol om hotelgast te blijven tot de laatste bladzijde.
Laat ik deze keer beginnen met de illustraties, niet omdat het verhaal niet goed genoeg is. Nee, de illustraties maken dit keer het verhaal en boek écht (af). Sprookjesachtig, gedetailleerd, sfeervol, dromerig. Soms klein, groter of paginagroot.
Kalani groeit op bij Meneer Wolter in Hotel Zweefkees, ook wel Kees genoemd. Een bijzonder hotel dat leeft! Als Meneer Wolter plotseling overlijdt, is er geen hotelier meer. Kalani neemt de rol van hotelier onverwachts al over i.p.v. Later. Later stond ineens al voor de deur, tijd is niet te voorspellen of plannen. Met het overlijden van meneer Wolter sterft ook een deel van het hotel. Het hotel kan alleen gered worden als ze naar het Land van de Tovenaressen vliegen. Heeft hij een diploma nodig om hotelier te zijn of meer te weten te komen over dit vak?
De landkaart op de schutbladen is mooi en leuk om de reis van het hotel en haar gasten te volgen. Onderweg naar de Tovenaressen komt Kalani met vrienden Sim en Essie veel wereldbewoners tegen met elk hun eigen kwaliteiten, eigenschappen, ervaringen en verhalen. De reis is er een die, uiteraard, niet geheel vloeiend loopt. Er komt hulp uit onverwachte hoek of van eerdere gasten in de vorm van een bedankje voor wat Kalani en het hotel eerder voor gasten heeft betekend.
De reis is niet alleen uitdagend door de landen waar doorheen ze reizen, ook door de inwoners die ze tegenkomen. Kalani en Kees worden niet overal met open armen ontvangen. Kalani, zijn vrienden, de gasten en het hotel; ze rouwen allemaal. Kees is in verval, oplappen heeft geen zin en uit kranen komt alleen nog maar zout water. Het hotel heeft verdriet. De reis naar de Tovenaressen is broodnodig, Kalani probeert het vak van hotelier te leren en vooral Kees te begrijpen en te verstaan.
Wijs is alleen het hart, en als je haar wil spreken, moet je een wijsje spelen.
De toegevoegde muziek van Kevin Allison, inclusief QR-codes naar een Spotify afspeellijst, is leuk gevonden en past goed. Bij het horen van het eerste nummer, sfeer á la Mary Poppins voor mij, nodigt het nog meer uit om verder te lezen en luisteren. Ik voelde me welkom in het verhaal, net als dat gasten zich ongetwijfeld welkom voelden in Hotel Zweefkees. Muziek en verhaal worden fijn met elkaar verbonden door de boodschap dat het helpt om moeilijke(re) dingen te zingen i.p.v. over te praten.
Van Kempen speelt op humoristische wijze met taal. Zo knapt de kikker zichzelf even op, want hij zag nogal groen. Ze steekt soms (respectvol) de draak met sprookjes. De kikker concludeert dat prinsen en prinsessen meestal worden gered ván draken en niet dóór draken. En kronen horen op kikkers te zitten, niet op padden, vinden sommigen.
De personages zijn goed uitgewerkt en verschillende elementen komen gedurende het verhaal terug waardoor alles van waarde voelt. Het is fijn dat er een vaste groep personages is gedurende het verhaal en dat een aantal gasten letterlijk gast zijn. Het maakt het verhaal overzichtelijk en interessant.
De inspiratie lijkt gehaald bij de Adams Family en sprookjes. Het heeft gewerkt, want het verhaal is pakkend en doet mij denken aan de verhalen van Paul Biegel en Astrid Lindgren. Wie weet dienden zij ook als inspiratiebron. Niet per se qua inhoud, maar qua sfeer voelde ik hetzelfde en dat is een compliment waard. Hotel Zweefkees is niet zomaar een (goed pakkend) verhaal, het is een verhaal en wereld mét sfeer.
De balans tussen rustigere en actievere stukken is goed. In het gehele verhaal komen thema’s naar voren; samen sterk staan, rouwen, eenzaam zijn, de magie van muziek, even ergens anders zijn, samenwerken, vertrouwen op jezelf, moed hebben, goed en kwaad, macht, doorzetten, (blijven) dromen, omkijken naar een ander, vriendelijkheid voelen/tonen, fouten toegeven, leren van je fouten, jezelf zijn/blijven, een thuis vinden en je ergens thuis voelen.
En vooral: je eigen weg vinden en niet per se doen wat een ander doet of altijd deed. Want: wat hoort = gestoord, aldus meneer Wolter.
Zo opgesomd lijken het veel thema’s, toch voelt het nergens te veel of over de top. Kalani voelt de wind en vliegrichting aan met de windroos, maar ook zijn gasten. De ene keer is meebewegen goed, de andere keer hebben ze meer leiding nodig. Soms moet iets groeien, net als dromen. Je moet er alleen ruimte voor hebben in je hoofd.
In deze andere wereld waar je je echt in waant, bestaat menstruatie ook en hoewel dat niet verkeerd is evenals het gewoon bespreken ervan, vond ik het specifiek benoemen ervan persoonlijk geen toevoeging aan dit verhaal. Het haalde me er juist uit en voelde te realistisch. Ergens raar dat ik dat zo voelde, want het is net zo goed een onderdeel van het dagelijks leven zoals mensen in rolstoelen en omgaan met de dood.
Veel verteld, maar niet inhoudelijk over waar ze terechtkomen, welke mensen of dieren ze ontmoeten. Wat mij betreft een blijvend verhaal voor heel veel jaren. Stap over de drempel van Hotel Zweefkees en ontdek het zelf. Ik wens je een goede (voor)leesreis en prettig verblijf!
Bedankt, hotelier. En bedankt Zweefkees, dat ik je deze reis mijn thuis mocht noemen.
Kelly van Kempen, Hotel Zweefkees, illustraties Marieke Nelissen, muziek Kelvin Allison, Lemniscaat, 315 blz., 9789047717867
