door Brand fel, Morrigan Crow.
Algemeen
Voor de komst van deel vier was er het plan om deel drie te lezen. Van de eerste twee delen wist ik alleen inhoudelijk weinig meer dus herlas ik ook de eerste twee delen. Voor mezelf besloot ik een inhoudelijk overzicht te maken van de boeken zodat ik meer onthield voor deel vier. Uiteindelijk werd het een overzicht van de eerste vier delen, handig voor als deel 5 een keer komt.
In ieder boek is de schrijfstijl fijn, begrijpelijk en humoristisch. Prettig vind ik zelf ook het lettertype, de bladspiegel en de illustraties bij de start van ieder hoofdstuk zijn sfeervol. De verhalen bevatten verschillende wonderlijke woordgrapjes m.b.t. wonder. Niet helemaal wonder boven wonder slaat dat goed aan bij de lezer. Dat wil ook zeggen dat het wonderlijk goed vertaald is door Sabine Mutsaers en Lia Belt en dat draagt weer bij aan een betere leesbeleving.
De wereld van Nevermoor is een goed doordachte fantasywereld die best goed te begrijpen is. De wereldopbouw is goed doordacht en vaak goed omgeschreven, vlot en afgewisseld met actie. Toch is het wel fijn dat in bijna ieder boek een terugblik te vinden is. Uiteindelijk zal, zeker de oudere lezer, zien dat ook deze fantasywereld gelijkenissen toont met onze realiteit.
Het mooie aan Nevermoor en het Wondergenootschap is dat het voornamelijk gaat om het mens zijn. Iedereen is mens op eigen wijze en iedereen is welkom. Bij het wondergenootschap word je niet alleen aangenomen, omdat je er bijv. knap uitziet of omdat je uit een rijke familie komt. Iedereen doet ertoe op zijn/haar eigen manier. Een toepasselijk nummer zou ‘This is me’ zijn uit The Greatest Showman.
Thema’s die o.a. in de drie boeken naar voren komen zijn: erbij horen, vinden van familie/vrienden die om je geven, elkaar zien, (voor)oordelen, kwaliteiten vinden en benutten, keerzijde van talenten, vertrouwen, loyaliteit, iets wat slecht is/was, hoeft niet voor altijd slecht te zijn.
Nevermoor is een wonderlijke serie. Wie weet is Jessica Townsend op haar eigen manier ook een wondersmid.
Waar het begint
Morrigan Crow weet niet beter dan dat ze vervloekt is. Geboren op Avondstond met de gedachte dat zij op haar elfde verjaardag op Avondstond zal overlijden. Ze groeit op bij haar vader, oma en stiefmoeder. Haar vader is een vooraanstaand politiek leider, de rest lijkt weinig om haar te geven. Waarom zouden ze ook; ze is immers vervloekt.
Vlak voor haar verjaardag wordt ze ontvoerd door een man met rood haar en rode baard: Jupiter Noord. Ze komt oog in oog te staan met de Meute van Rook en Schaduw, maar weet met Jupiter te ontsnappen door de kerkklok. Ze heeft geen idee wat gaande is, wie deze man is, waarom ze met een spinachtig voertuig door de kerkklok heen reist en waar ze terechtkomt: de magische stad Nevermoor in de Vrije Staat.
Opgelet! Hieronder vind je per boek een korte review/samenvatting, het bevat spoilers als je het betreffende vervolgdeel nog niet gelezen hebt.
Morrigan Crow en het Wondergenootschap – deel 1
Eenmaal in Nevermoor komt Morrigan erachter dat Kapitein Jupiter Noord heeft gezworen om nooit iemands begunstiger te worden. Ze heeft geen idee waarom, net als dat ze geen idee hoe ze de Proeven moet halen om bij het Wondergenootschap te komen. Ze heeft tenslotte geen bijzonder kneepje, tenzij haar vloek haar kneepje is. Ook de lezer wordt op de proef gesteld en kan niet snel raden waarom Jupiter haar heeft gekozen én wat Morrigans kneepje is.
Voor Morrigan is Nevermoor het tegenovergestelde van het dorp Jakhalsgat in de Republiek waar ze woonde. Ze is gewend dat zij rampen veroorzaakt door haar vloek. Als iemand een heup brak of een dictee verloor was het door haar aanwezigheid of vorm van contact, haar schuld. In Nevermoor niet. Ze sluit vriendschap, leert mensen en dieren kennen die haar accepteren. Voor het eerst hoort ze ergens bij!
Verder heeft deze wereld een plu-lijn als Wondergronds vervoer, zijn er straatnamen zoals de Kanniebeterlaan en woont ze in het magische en fijne Hotel Decaleon van Jupiter. Ze wordt vrienden met Haldon (medekandidaat), ontmoet Jack (neef van Jupiter), alle andere bewoners van het hotel en wordt niet per se vrienden met Noëlle (eveneens medekandidaat). De route naar het Wondergenootschap is met alle proeven niet per se makkelijk en niet alles is wat het lijkt. Eigenschappen zoals durf, lef hebben en naar elkaar omkijken blijken goed te zijn. Een ander interessant en enigszins mysterieus terugkerend personage is de vertegenwoordiger van haar tweede begunstiger. Het einde, en de onthulling van haar kneepje, vraagt snel om boek twee.
Wondersmid, de roeping van Morrigan Crow – deel 2
Iedereen lijkt het geheim en kneepje van Morrigan te willen weten, maar het lijkt ook niet helpend dat te delen. Unit 919, de klas van Morrigan, wordt op de proef gesteld als het gaat om vertrouwen, loyaliteit en voor Morrigan de zoektocht naar zichzelf als (beginnend) wondersmid. Wat moet je doen om elkaar te vertrouwen en hoever ga je als niet duidelijk is wiens geheim je moet bewaren?
Soms is ze een marionet van andermans spel en wordt het duidelijk dat ze nog moet groeien in haar Wondersmidkneepjes. Maar hoe doe je dat als niemand je het echt wil leren behalve ‘de vijand’ ofwel Ezra Windbuil? Of ze daar nu op zit te wachten of niet…
Los van de actie, spannende gebeurtenissen, verdwenen mensen/dieren, gruwelijke markten en veilingen gaat het ook over goed en slecht. Wanneer is iets een wondaad, een schoonheid, een fenomeen, een schouwspel? Morrigan komt, met hulp van Jupiter en Jack, erachter dat je niet altijd alles moet geloven wat je voorgeschoteld krijgt. Haar docent Aanstalten heeft een boek herzien en ‘toevallig’ wat informatie weggelaten. Er blijken dus niet alleen maar slechte wondersmeden te zijn geweest. Alleen hoe zet je iets dat altijd als kwaads wordt gezien om in iets beters/goeds?
Spannend einde!
Morrigan was ook een Wondersmid. En zíj zou bepalen wat dat betekende. Zij en niemand anders.
Spookpokken, De jacht op Morrigan Crow – deel 3
Het fijne aan dit derde deel is dat er teruggeblikt wordt op de eerdere gebeurtenissen, wereld en personages in deel 1 en 2. In dit deel staan de Spookpokken centraal, een besmettelijk virus waar voornamelijk Wondieren slachtoffer van zijn. Ze veranderen in hersenloze boze wezens die mensen aanvallen. Morrigan probeert en leert haar krachten als Wondersmid in de dop te beheersen, maar dat is niet zo makkelijk als je niet echt les krijgt van andere Wondersmeden.
Ondertussen breidt het Spookpokkenvirus zich uit en voelt Morrigan zich geroepen om een geneesmiddel te vinden. Met gevaar voor eigen leven en dat van heel Nevermoor neemt ze toch hulp aan van Ezra Windbuil.
Deel 3 was goed spannend en bevatte veel meer diepgaandere onderwerpen dan ik had verwacht (of over na had gedacht). Het blijft afwachten of Ezra Windbuil te vertrouwen is, want uiteraard keert hij terug in dit deel. Het virus heeft iets weg van het coronavirus, want ook lockdowns en avondklokken worden ingevoerd. Wondieren moeten binnenblijven, anders riskeren zij een jaar gevangenisstraf. Uiteindelijk komt aan het licht dat Wondieren in de Winterzee republiek niet welkom (meer) waren en leefden in weggestopte groepen, in de Vrije Staat waren ze welkom. Discriminatie en uitroeiing met vluchten, smokkelen en immigratie als gevolg.
Ondertussen verliest Morrigan zichzelf bijna in de Gobliaanse Bibliotheek en vooral op de nieuwe afdeling op de academie waar ze ein-de-lijk meer specifieke lessen krijgt. Door de Spookpokken en het gemis van een geneesmiddel zijn er veel opstanden en protesten. Morrigan komt onder druk te staan nu velen weten dat zij een Wondersmid is. Wat geloof je? Moet je jezelf laten zien omdat een ander dat wil/eist? Wie kan je nog vertrouwen? Wie ben je? Ze ís Morrigan en wondersmid is haar kneepje en titel. Dat onderscheid lijkt niet iedereen (nog) te maken. Ook haar worsteling m.b.t. geliefd voelen door vrienden en familie komt mooi naar voren. Vriendschap ervaren en je gezien voelen is fijn, maar het gemis van ouders die echt om haar gaven en haar waardeerden is groot. Gelukkig is daar toch Jupiter.
Dit derde deel vond ik hier en daar wel iets langdradiger aan het begin, dat kon denk ik wel iets korter. Het einde maakt het wel allemaal weer goed. Spannend én een cliffhanger met hoe dit verder zal lopen in het volgende boek en/of serie.
Zilverling, Het mysterie van Morrigan Crow – deel 4
De proloog wekt de nieuwsgierigheid van de lezer, Olly wordt geïntroduceerd als leerling tijdmaker en er lijkt een nieuw tijdvak op komst: Koperploert. Ondanks dat ik deel drie, 1,5 maand voor dit vierde deel las, was ik toch blij met een terugblik aan het begin.
Na een grote ontdekking komt Morrigan terecht in het Zilverdistrict. Een luxe wereld, een luxe familie en een familiegeheim dat ze wil ontrafelen. Morrigan belandt op een bruiloft van een familielid en halsoverkop stort ze zich met haar unit in een moordonderzoek. Ondertussen worstelt ze met haar krachten, het willen verbeteren ervan en gaat ze gebukt onder het geheim dat ze bewaart voor Jupiter; leerling zijn van Ezra Windbuil. Ondertussen is het tijdens Hallowmis niet gelukt om de Schuldgruw te eten te geven met De Rustelozen en heeft Nevermoor er een probleem bij.
Opvallend aan dit boek is de dikte, ruim 600 bladzijden. Tot bladzijde 350 naar mijn smaak te veel uitleg die langdradig aanvoelt en mij uit het verhaal haalde. Als je het mij vraagt kon dit zeker beknopter door uitleg en beschrijvingen in te korten of weglaten van bepaalde stukken. Het duizelde soms van benamingen, nieuwe elementen en verschillende tijdvakken die niet allemaal een functie hadden in het verhaal. Olly keert bijvoorbeeld in het verhaal niet terug.
Tot de helft leest het voornamelijk als een moordmysterie en waar dat eerst leuk is, werd het daarna helaas veel van hetzelfde en miste ik Hotel Decaleon en haar bewoners. Morrigan ook, maar daar is ze zelf nog niet bewust van.
Op de helft worden onderwerpen weer met elkaar verweven, leest het beter en weer als vanouds. Jupiter en Jack keren meer terug in het verhaal en door gebeurtenissen, uitspraken en achtergrondinformatie en uitspraken, wordt het verhaal completer en interessanter voor vervolgdelen.
Als deel 5 komt, wanneer dan ook, zal ik het zeker lezen. Gelukkig heb ik bij het herlezen (extra) aantekeningen voor mezelf gemaakt en dit stuk, zodat herlezen niet nodig is 🙂 Misschien zegt dat toch iets dat de gecreëerde wereld niet op elk vlak simpel genoeg is om zo weer in te stappen.
1: Jessica Townsend, Morrigan Crow en het Wondergenootschap, illustraties Beatriz Castro, vertaling Sabine Mutsaers, Luitingh-Sijthoff, 2018, 383 blz., 9789024578634
2: Jessica Townsend, Wondersmid, de roeping van Morrigan Crow, illustraties Beatriz Castro, vertaling Sabine Mutsaers, Luitingh-Sijthoff, 2019, 407 blz., 9789024578658
3: Jessica Townsend, Spookpokken, de jacht op Morrigan Crow, illustraties Beatriz Castro, vertaling Lia Belt, Luitingh-Sijthoff, 2020, 493 blz., 9789024578672
4: Jessica Townsend, Zilverling, het mysterie van Morrigan Crow, illustraties Beatriz Castro, vertaling Lia Belt, Luitingh-Sijthoff, 2025, 639 blz., 9789021056692
