door Het tweede prentenboek met ‘de kipjes’ kan met dezelfde beginzin uit de bespreking van Kom maar, kipjes! worden getypeerd: ‘De sfeervolle illustratieomslag van ‘Kom maar, kipjes!’ valt op door het alledaagse, de speelsheid en de frisse kleurstelling.’
Je ziet een klaslokaal, een kind dat door de juf wordt verwelkomd, een kring van stoeltjes, een bóekenkastje en o ja een verkeerslicht voor regeltjes. Maar je ziet ook gelijk wie er zich níet aan regeltjes houden! Dit ‘Kipjes in de klas‘ hint op een heerlijk kippenavontuur voor jonge kinderen.
De uitstraling is dan wel hetzelfde, de dagindeling is totaal anders. Klaartje start een nieuwe fase, voor het eerst een hele dag naar school. Dat is leuk, met iets kennismaken en anderen ontmoeten ook, maar dat het een beetje spannend is en dat je het vertrouwde moet achterlaten speelt eveneens een rol, zelfs als dat ‘maar’ voor een schooldag is.
Het kijkfeestje wat ook deze ‘kipjes’ is, begint al op het doorlopende omslag met een voorzetje waarop kinderen zich kunnen verheugen. De schutbladen kun je kort over zijn, fantastisch. Na deze alfabetplaat waarvoor de gevederde dieren zich in allerlei vormen wringen wordt er op het titelblad een schepje bovenop gedaan om een kort éénlettergrepig woord te vormen. Perfect voor deze speciale eerste kippenschooldag. Je ziet ook met wie Klaartje vriendschap zou kunnen sluiten – kippenvoer voor een derde ‘kipjes’.
Voordat Klaartje haar eerste schooldagavontuur werkelijk start, geeft de herkenbare plaat van de woonomgeving en daarna de scène in het verkeer al volop gespreksstof. Er wordt gefietst, niet met de auto naar school gebracht; er is aan tafel ontbeten en de kat snoept nog een restantje mee; de was wordt buiten gedroogd, zie de print. Misschien niet een opzet van Hilde Peters, maar je kunt onderwerpen met betrekking tot natuur & milieu en orde & regelmaat naadloos introduceren.
Het verkeer geeft een indruk van de directe omgeving van Klaartje en is net als de schoolpleinplaat een afspiegeling van de maatschappij in mensen, gedrag en opvattingen. Ook herkennend voor kleuters, ofschoon die vanzelfsprekend meer oog zullen hebben voor de kippenvrienden, je blijft tot tien tellen. Ook kun je daarbij benoemen dat de ene haast heeft, de ander behoedzamer, gedurfder of meer een ontdekker is, misschien herken je er eentje die altijd honger heeft of beter: oog voor een mededier.
Was het afscheid nemen van haar kippen al een punt, eenmaal aangekomen bij school moet Klaartje ook van papa (en v.v.) afscheid nemen voor een héle dag. ‘Dag pap, vanmiddag zien we elkaar weer.‘ Of een kind deze emotie op dat moment opmerkt tijdens het voorlezen valt te betwijfelen, want de jonge kijker zal meer bezig zijn met weer het tot tien tellen. Wie voorleest kan ingaan op het afscheidsmoment en het zal vast voor veel kinderen bekend zijn, voor zichzelf of klasgenoten. Ook herkenbaar is het eerder genoemde welkom heten bij de klasdeur en dat er met een activiteit wordt gestart voor een korte kennismaking, in dit geval een tekening maken.
Eenmaal stilzittend in de kring dwalen Klaartjes gedachten af en lijkt ze minder van het voorleesverhaal mee te krijgen, want o die kipjes ‘Zouden ze zich niet vervelen / nu ik niet met ze kan spelen?’ Wat Klaartje niet opmerkt is hoe al die kipjes zich bijzonder goed vermaken tijdens die eerste dag zonder Klaartjes aanwezigheid. Natuurlijk komen beide verhaallijnen al snel bij elkaar, de titel zegt het al.
Wat er volgt, zonder iets prijs te geven, is een geweldig kijkspektakel – ‘Stelletje stoute kippen!!!‘ Kleuters en vast ook andere kinderen in de onderbouw zullen absoluut genieten van ‘Kipjes in de klas‘. ‘Verhip… Zie ik nou… een KIP‘ kan zomaar een gevleugelde uitspraak worden als er iets geks of onverwachts gebeurt.
Je zou het zelf eens moeten uitproberen zo’n eerste kippendag in de klas. Origineel idee voor een energiek, leerzaam dagje en een gegarandeerd succes dat ieder kind gemotiveerd actief is in alle hoeken. De extra hulpjes zorgen voor creatieve speelinspiratie én voorleesmotivatie naast een dosis positieve hilariteit.
Iedere plaat bevat situaties waarover doorgepraat kan worden of waarin een kind in zich kan herkennen. Door goed observeren zie je houdingen en karakters, of dat nu is in de kring met kinderen of in de bende kippen. Zonder het te benoemen is er aandacht voor ieder kind uit iedere cultuur in ‘Het Nest’, een warm nest dus.
De rijmende tekst leest prettig en vlot en geeft informatie, zowel praktische als over emotie en gedrag. De tekst heb je vast sneller voorgelezen dan dat alles tot in detail is bekeken en toch voelen de illustraties nergens overdadig aan. Maar echt die afrollende wc-rol en die kip hangend aan het kozijn of een driewielende kip, geweldig! Hilde Peters moet enorm lol hebben gehad tijdens het bedenken en tekenen.
Hilde Peters’ debuut ‘Kom maar, kipjes!‘ *) is gekozen tot prentenboek van het jaar 2027 – zie ook Prentenboek top 10 2027 – Nationale Voorleesdagen. ‘Kipjes in de klas‘ waarin ook fantasie op humorvolle wijze is vermengd met realiteit, is een tijdloos fijn prentenboek om herhaald voor te lezen en zelfstandig te kunnen bekijken. Eén ding is zeker: Wie leest heeft een goed verhaal, wie goed kijkt een nog betere!
Voor veel kinderen vanaf ong. 3 jaar.
Hilde Peters, Kipjes in de klas, Leopold, 2026, 32 blz., 9789025890414
*) in de bespreking bij het debuut staat enige informatie over de maker.
Ook met illustraties van Hilde Peters: Edward van de Vendel – Olifantje Obi
