door De Nationale Voorleesdagen vinden plaats van 20 t/m 31 januari 2027. De top 10 wordt door een comité van bibliothecarissen, boekhandelaren en leerkrachten gekozen. Voor meer informatie zie de website van CPNB en Stichting Lezen.
Hieronder een overzicht van de tien prentenboeken. Van deze gevarieerde top 10 zijn er slechts een aantal in de thuiscollectie aanwezig. Hiervan besprekingen op Lezersgoud. De andere zijn of worden t.z.t. geleend uit de bibliotheek en doorgenomen, waarna een korte notitie onderaan dit stuk zal verschijnen. De bespreking van het prentenboek van het jaar 2027 Kom maar, kipjes! is in 2025 een enthousiaste bespreking geplaatst.
Het zijn vast allemaal fijne keuzes voor interactief gebruik of als inleiding op een thema, toch blijft de vraag terugkomen waarom er niet werk van allemaal Nederlandse of Vlaamse, dus Nederlandstalige makers gekozen kan worden. Ook daarin is diversiteit te vinden, zie bijv. uitgeverij Wilde Haren, of zijn er prachtige leuke titels met een interactief of leerzaam aspect gemaakt. zie ook prentenboek top 10 2026.
Het is nog maar april 2026 bij het maken van dit overzicht, alle top 10 prentenboeken zijn zoals vermeld nog niet ingezien en daarom kan het zijn dat er bijv. nog niet een goede vertaler wordt genoemd. Niet alle gegevens zijn helaas goed online te vinden.
Alvast veel leesplezier voor nu, bij het voorbereiden en tijdens de speciale activiteiten van de Nation ale Voorleesdagen die worden georganiseerd, want: Voorlezen, altijd een goed idee!
- Hilde Peters, Kom maar, kipjes (Leopold) —> Prentenboek van het Jaar 2027
- Ellen Burger, Baby zegt (Oogappel) *
- Jana Curll, Mijn eigen pad ( De Vier Windstreken), vert. Ingrid Hadders, Feerwerd Vitataal
- Anne-Lieke Faber, Waggel, fladder, hups! (Lemniscaat) +
- Susie Hammer, Vind de vorm (Ploegsma) *
- Petr Horacek, Gevonden! (Lemniscaat), ** vert. Johanna Rijnbergen
- Rigoberta Mejia Sian, Daarom heet ik zo! (Wilde Haren), ill. Aafke Mertens
- Loes Riphagen, De grootste reis ooit (Gottmer)
- Olivier Tallec, De Eekhoorn 5 – Slaapt hij? (De Eenhoorn), vert. Marita Vermeulen +
- Leo Timmers, Kiki & ik (Querido)
* baby/peuter, resp. geluidenboek en een speel- en ontdekboek
** peuters
Na inzien kunnen feiten, bijv. vertaler of leeftijd worden aangepast
+)
Anne-Lieke Faber – Waggel, fladder, hups! (Lemniscaat)
Een eerste blik: prachtige natuurgetrouwe illustraties, de aandacht en liefde voor de natuur spreekt uit alles. Niet alleen de dieren ook de waterplanten, zie de waterlelie bij de kikker, de bloem van de klaver of ridderspoor bij de citroenvlinder en het siergras bij de ijsvogel, het is allemaal even zorgvuldig en mooi. Er is in het kort informatie over de wilde eend, de citroenvlinder, de poelkikker, de ooievaar, de strandkrab, de zeepaddenstoel, de mol (heel erg leuk), de drieteenstrandloper, het edelhert, een rups, de ijsvogel en als laatste hupst het konijn door de duinen. In de tekst die dan niet heel lang is, staan wel woorden die verrijkend zijn, bijv. fluisterstil, glanzend of waden bij de ijsvogel. De tekst bij de andere dieren: laat je verrassen! Het is duidelijk ik ben fan. Laat de eenden waggelen, de konijnen hupsen en de krabben kruipen in de voorleesweek en lang daarna!
Niet alleen voor kleuters, ook voor onderbouwlezers en voor de bovenbouw een observerende tekenles.
+)
Olivier Tallec – Slaapt hij? (De Eenhoorn)
De omslagillustratie nodigt al uit om het boek te openen, ondanks het vermoeden dat er iets meer aan de hand is met de vogel dan het slapen wat de titel vragend aangeeft. De achterkanttekst geeft ook duidelijk aan – en dat is fijn als je het boek anders onvermoed zou voorlezen – dat het over vriendschap en samen rouwen gaat. De zin: In woord en beeld roept Tallec de essentie van verdriet, verwondering en saamhorigheid op.’ kan ik niet anders dan instemmend beamen.
De eekhoorn en Pok (bekend uit figuurtje uit vier eerdere verhalen) zoeken Merel als ze de vogel op een dag niet zien en ook niet horen. Dan zien ze Merel liggen, heel dichtbij kunnen ze de vogel nu zien. Op bedachtzame wijze, tijd nemen en dan beseffen dat Merel echt niet meer wakker zal worden nadat Gunther het muisje erbij is geroepen. De emoties komen los, van boos tot verdrietig en herinneringen ophalend. Ze nemen afscheid met en door een berg allermooiste blaadjes. Het gewone leven neemt dan voorzichtig weer een plaats in, maar zo lang erover iemand wordt gepraat is die vriend altijd nog een beetje bij hen. Ook als er een andere vogel zijn mooiste lied zingt op de Merelweide. Prachtig boek, mooie aanvulling op de collectie ‘Wie gemist wordt is nooit ver weg’ Vloeiende vertaling van Marita Vermeulen, tekst waardoor verdieping mogelijk is en breidt woordenschat uit.
