door De Nationale Voorleesdagen vinden plaats van 20 t/m 31 januari 2027. De top 10 wordt door een comité van bibliothecarissen, boekhandelaren en leerkrachten gekozen. Voor meer informatie zie de website van CPNB en Stichting Lezen.
Hieronder een overzicht van de tien prentenboeken. Van deze gevarieerde top 10 waren er slechts een aantal in de thuiscollectie aanwezig. Hiervan besprekingen op Lezersgoud. De andere zijn geleend uit de bibliotheek en doorgenomen, waarna een korte notitie onderaan is neergezet. Van het prentenboek van het jaar 2027 Kom maar, kipjes! is in 2025 een enthousiaste bespreking geplaatst.
Het zijn allemaal fijne keuzes voor interactief gebruik of als inleiding op een thema, toch blijft de vraag terugkomen waarom er niet werk van allemaal Nederlandse of Vlaamse, dus Nederlandstalige makers gekozen kan worden. In heel veel zijn aansprekende onderwerpen te vinden of zijn er prachtige, leuke titels met diverse emoties en met een interactief of leerzaam aspect gemaakt. Voor inspiratie zie ook prentenboek top 10 2026 of prentenboek top 10 2025 en onder ‘jeugd’, tabblad prentenboek.
Veel leesplezier voor nu, bij het voorbereiden en straks bij het voorlezen tijdens de Nationale Voorleesdagen en de speciale activiteiten die worden georganiseerd, want: Voorlezen, altijd een goed idee!
- Hilde Peters, Kom maar, kipjes (Leopold) —> Prentenboek van het Jaar 2027
- Ellen Burger, Baby zegt (Oogappel) *
- Jana Curll, Mijn eigen pad ( De Vier Windstreken), vert. Ingrid Hadders, Vitataal +
- Anne-Lieke Faber, Waggel, fladder, hups! (Lemniscaat) +
- Susie Hammer, Vind de vorm (Ploegsma)*
- Petr Horacek, Gevonden! (Lemniscaat), vert. Johanna Rijnbergen +
- Rigoberta Mejia Sian, Daarom heet ik zo! (Wilde Haren), ill. Aafke Mertens +
- Loes Riphagen, De grootste reis ooit (Gottmer)
- Olivier Tallec, De Eekhoorn 5 – Slaapt hij? (De Eenhoorn), vert. Marita Vermeulen +
- Leo Timmers, Kiki & ik (Querido)
+ hieronder in het kort iets over de niet aanklikbare titels
* baby/peuter, resp. geluidenboek en een speel- en ontdekboek, deze komen waarschijnlijk niet te leen.
+
Anne-Lieke Faber – Waggel, fladder, hups! (Lemniscaat)
Een eerste blik: prachtige natuurgetrouwe illustraties, de aandacht en liefde voor de natuur spreekt uit alles. Niet alleen de dieren ook de waterplanten, zie de waterlelie bij de kikker, de bloem van de klaver of ridderspoor bij de citroenvlinder en het siergras bij de ijsvogel, het is allemaal even zorgvuldig en mooi. Er is in het kort informatie over de wilde eend, de citroenvlinder, de poelkikker, de ooievaar, de strandkrab, de zeepaddenstoel, de mol (heel erg leuk), de drieteenstrandloper, het edelhert, een rups, de ijsvogel en als laatste hupst het konijn door de duinen. In de tekst die dan niet heel lang is, staan wel woorden die verrijkend zijn, bijv. fluisterstil, glanzend of waden bij de ijsvogel. De tekst bij de andere dieren: laat je verrassen! Het is duidelijk ik ben fan. Laat de eenden waggelen, de konijnen hupsen en de krabben kruipen in de voorleesweek en lang daarna!
Niet alleen voor kleuters, ook voor onderbouwlezers en voor de bovenbouw een observerende tekenles. Vergeet vooral niet de schutbladen anders mis je de afsluitende kikkersprong tussen het lelieblad van dit informatieve prentenboek.
+
Olivier Tallec – Slaapt hij? (De Eenhoorn)
De omslagillustratie nodigt al uit om het boek te openen, ondanks het vermoeden dat er iets meer aan de hand is met de vogel dan het slapen wat de titel vragend aangeeft. De achterkanttekst geeft ook duidelijk aan – en dat is fijn als je het boek anders onvermoed zou voorlezen – dat het over vriendschap en samen rouwen gaat. De zin: In woord en beeld roept Tallec de essentie van verdriet, verwondering en saamhorigheid op.’ kan ik niet anders dan instemmend beamen.
De eekhoorn en Pok (bekend uit figuurtje uit vier eerdere verhalen) zoeken Merel als ze de vogel op een dag niet zien en ook niet horen. Dan zien ze Merel liggen, heel dichtbij kunnen ze de vogel nu zien. Op bedachtzame wijze, tijd nemen en dan beseffen dat Merel echt niet meer wakker zal worden nadat Gunther het muisje erbij is geroepen. De emoties komen los, van boos tot verdrietig en herinneringen ophalend. Ze nemen afscheid met en door een berg allermooiste blaadjes. Het gewone leven neemt dan voorzichtig weer een plaats in, maar zo lang erover iemand wordt gepraat is die vriend altijd nog een beetje bij hen. Ook als er een andere vogel zijn mooiste lied zingt op de Merelweide. Prachtig boek, mooie aanvulling op de collectie ‘Wie gemist wordt is nooit ver weg’ Vloeiende vertaling van Marita Vermeulen, tekst waardoor verdieping mogelijk is en breidt woordenschat uit.
+
Jana Curll – Mijn eigen pad ( De Vier Windstreken)
Het formaat van dit vierkante boek is goed gekozen m.b.t. voorlezen. Paginagrote illustraties waarbij de slak als hoofdpersonage duidelijk is te onderscheiden. De kleuren en perspectief per plaat dragen bij aan beleving en goed kunnen laten zien in een groep. Het verhaal is in feite op de eerste dubbele pagina al duidelijk: ‘Elke morgen als ik de zon zie opkomen, weet ik: dit is het begin van een nieuwe dag en ik volg mijn eigen pad.’ (Iedere dag dit bewust moeten zeggen? Het mag onbewust gewoon zijn is een eerste gedachte.)
Iedere dag kan er allerlei gebeuren, op je pad komen door ontmoetingen of onverwachte situaties. Je kunt alleen zijn, komt in gevaar, moet iets overwinnen, vraagt om hulp, doet iets snel of langzaam, wordt tegengehouden of doet iets voorzichtig, maar altijd volg je je eigen weg. Dat laatste komt bij herhaling terug tot je automatisch er ook achteraan zegt ‘en dat is oké’.
Over vertrouwen hebben in en het volhouden van je eigen weg kiezen want ‘het pad is voor iedereen anders. En elk pad is speciaal.‘ De boodschap is oké, maar het ligt er wel erg dik bovenop, zodanig dat ik er zelf wat lacherig van werd. Er zijn meer prentenboeken over volhouden, op een sterkere manier uitgewerkt en waarin op doorzetten wordt ingezet en of omgaan met anderen met andere wensen of capaciteiten door imperfectie, kortom de echte wereld met realiteit zonder teveel te focussen op de ‘ik’ en door socialer te zijn.
+
Rigoberta Mejia Sian & Aafke Mertens – Daarom heet ik zo! (Wilde Haren)
Dit boek is al vaak voorbijgekomen op sociale media. Alleen al door de kleurrijke omslagillustratie valt het op. Een naam krijg je niet voor niets, mag goed worden geschreven en uitgesproken is iets wat ikzelf vaak tegen kinderen heb gezegd. Vooral toen er steeds meer door allerlei omstandigheden kinderen uit andere thuislanden in mijn leesgroepjes aan tafel kwamen. Zij leerden niet alleen lezen, kregen een stukje taalbegrip of ontplooiing mee van hun nieuwe omgeving, zij leerden mij hun naam uitspreken en mij kennis te laten nemen waarom de ene in het gezin juist die meer algemene naam kreeg uit hun cultuur of de andere juist meer een poëtische klank had en toch totaal anders werd geschreven dan gedacht.
In ‘Daarom heet ik zo!‘ worden ook diverse culturen aangestipt zonder deze direct bij naam te noemen. Je ziet het in de illustraties, je leest het door de namen als Aiko, Nuri, Fatima of Nine. De haarkleur kan misschien helpend zijn om kinderen te vragen aan welk land ze denken bij het horen van de namen, maar zou kinderen het opvallen dat de kinderen in de kring een zogezegd andere achtergrond hebben? Voor de geïllustreerde kinderen en de kinderen die het boek bekijken en voorgelezen krijgen zullen het allemaal gewoon kinderen zijn. Kinderen die in een kring zitten, de ene doet actief mee, de volgende zit stil te genieten, de andere hangt onderuit of wiebelt bijna het lokaal uit.
Tina het wiebelende meisje dat de hoofdrol heeft in ‘Daarom heet ik zo!‘ begrijpt als ze eindelijk haar grote nieuws mag vertellen wat de betekenis van een naam inhoudt. De meester springt erop in, door uitleg en een eenvoudig uit te voeren opdracht eraan te verbinden. De kinderen moeten na schooltijd thuis vragen wat hun naam betekent. Tina vindt het lastig, want a) ze vindt dat ze geen bijzondere naam heeft en b) ze moet wachten door datzelfde grote nieuws en moet ze nog even naar de buren voordat de nu ‘grote stoere zus’ naar huis en het ziekenhuis mag. De volgende morgen heeft iedereen iets te vertellen, Tina naar ook traditie heeft iets uit te delen én ze kan vol overtuiging zeggen: ‘Daarom heet ik zo!’
Een toegankelijk prentenboek met herkenbare elementen voor ieder kind waardoor het vaak inzetbaar is in niet alleen kleutergroepen. De vrolijke illustraties nodigen uit om te lezen en te bekijken waarbij context gegeven wordt in culturele achtergrond of voor de tekst. De emoties en het gedrag zijn goed af te lezen. Details die minder van belang zijn zie je in een iets donkerdere tint dan de achtergrondkleur zodat wel een plaatsbepaling mogelijk is. De tekst bevat korte zinnen met woorden als stilletjes, zonnestraal of betekenis en waarin kort maar krachtig voldoende informatie wordt gegeven. Spontaan kan een gesprekje ontstaan en schrijfopdrachten worden bedacht. Wel is het aan te raden om vooraf het voorlezen het boek zélf even te lezen zodat je de verandering van verhaalperspectief goed opmerkt, maar wie doet dat niet als voorlezer? Dit kan zomaar eens één van de favoriete voorlezers zijn tijdens de Voorleesdagen!
+
Petr Horacek – Gevonden! (Lemniscaat)
Petr Horacek behoeft als maker nauwelijks introductie. Moppereend was prentenboek van het jaar in 2020, Kleine muis zoekt een huis in 2008, wie herinnert zich niet dat schattige muisje dat bij het boek zat? Nu is Gevonden! als een titel uit de top 10 tijdens de Nationale Voorleesdagen. En ja ook deze is weer geweldig, zeker vanuit het perspectief van het jongere kind.
De omslagillustratie geeft een deel van het verhaal prijs: een wit konijn, een roze tutu, een groene sjaal en een sok waar het konijn blij verrast naar kijkt. Het schutblad laat zien waarom het verhaal echt draait: de sok. Een gele met rode stippen en die moet dus gezocht en gevonden worden. Voor het zover is kom je in allerlei herkenbare ruimtes in en om het huis van badkamer tot kledingkast en tuin of park, want waar kan toch die ene sok gebleven zijn? Een zoektocht begint voordat er van het mooie weer genoten kan worden. Tijdens de zoektocht komt Konijn allerlei andere kledingstukken tegen die gelijk of alvast worden aangetrokken/omgedaan/opgezet enz. Die kledingstukken hebben vanzelf een naam, maar ook een kleur of vorm. Dat het nog steeds mooie weer is halverwege het zoeken zie je door het rechthoekige raam in de badkamer. Het doorkijkje vanuit de slaapkamer is rond maar hoe noem je de opening als Konijn onder het bed kijkt? Overigens is die illustratie hilarisch en zie je voor je hoe een kind onder het bed kan kijken. De zoektocht binnen levert geen tweede sok van een paar op. Op één sok en bloot pootje huppelt Konijn naar buiten en jaagt de stuipen op het lijf van twee mededieren die Konijn zag en vond in een struik.
Je vraagt je bijna af wie er meer plezier heeft aan dit boek. De lezer die het keer op keer bekijkt en weer iets ontdekt of Horacek door het te maken. Wat een creativiteit en mogelijkheden. De ondertitel ‘doorkijkboek’ is zeer terecht op het omslag gezet. Telkens wordt een voorzetje gegeven naar een volgende plaat of terugblik op een vorige. Niet alles is dan wat het lijkt te zijn of geeft een zogezegd heen-en-weer perspectief bij bijv. het ‘boe’. Aan de lezer te ontdekken wat hiermee wordt bedoeld.
De natuur met flora en fauna speelt een rol in omgeving, je ziet vervoersmiddelen, manieren van wonen, vormen in uitsneden/textiel of meubels en zoveel meer. Kortom een rijk kijk- en ontdekprentenboek dat je met ontzettend veel plezier voorleest, cadeau kan geven en veel thema’s aan kan ophangen. Bovenal: een geweldig boek voor kinderen om te ontdekken en te vinden! Ook op de schutbladen.
Hilde Peters, Kom maar, kipjes, Leopold, 2025, 32 blz., 9789025888251
Jana Curll, Mijn eigen pad, vertaler Ingrid Hadders Vitataal, De Vier Windstreken, 2024, 32 blz., 9789048322862
Anne-Lieke Faber, Waggel, fladder, hups!, Lemniscaat, 2025, 28 blz., 9789047717560
Petr Horacek, Gevonden!, vertaler Johnanna Rijnbergen, Lemniscaat, 2025, 32 blz., 9789047717195
Rigoberta Mejia Sian, Daarom heet ik zo!, illustrator Aafke Mertens, Wilde Haren, 2025, 28 blz., 9789083470252
Loes Riphagen, De grootste reis ooit, Gottmer, 2025, 40 blz., 9789025781477
Olivier Tallec, De Eekhoorn 5 – Slaapt hij?, vertaler Marita Vermeulen, De Eenhoorn, 2025, 40 blz., 9789462918719
Leo Timmers, Kiki & ik, Querido, 2025, 72 blz., 9789045130255
