door Een eenvoudig gegeven: een meisje op het strand schopt een rode bal een eind weg en roept tegen de hond ‘Pak ‘m!’
Op de achtergrond zie je echter al andere honden aan komen rennen en in de strandhuisjes is ook activiteit te bespeuren.
Een opvallende is een hond met wieltjes aan de achterpoten die gewoon vrolijk mee rent en om het ook even te benoemen, het meisje is niet superdun getekend maar gewoon zoals veel kinderen zijn. Of het gegeven eenvoudig is of niet, het is alleen al leuk om een prentenboek te treffen waarin heerlijk buiten plezier wordt gemaakt en samen gespeeld. En er volgt meer.
We rennen en springen, draaien en dollen, zoeven en racen, hijgen en hollen. Daar gaat de bal, zie je ‘m rollen?
De volgende pagina’s laten een deel van de tocht langs diverse locaties zien die op het strand werd ingezet. Van het strand naar een park, door een stad, langs winkels en roetsj een zebrapad over. Intussen worden attributen meegesjouwd of gegrist. Een blauwe zwemband is heel duidelijk voor jongere kinderen, oudere zullen opmerken dat er ineens een bos tulpen in de bek van een dalmatiër zitten of nog een kap om een kop zit. Welke soorten honden het allemaal zijn zullen de kenners zo kunnen opnoemen. Voor wie dat niet kan staat er een rits namen van de rassen in het colofon. Op het titelblad ernaast zit de hoofdhond van het meisje die overal is terug te zien.
Na de oversteekplaats belandt de meute in een museum. Ze zien de bal niet direct en proberen al ruikend een spoor op te pakken. Als je de rode lijn volgt – niet naar de volgende pagina maar in de plaat – worden andere dieren ontdekt die het best leuk kunnen vinden om de honden wat te plagen. De bal blijft de inmiddels nauwelijks te tellen honden steeds voor. Buiten het museum worden ze op een bouwplaats opgehesen om daarna weer met z’n allen via de trappen naar beneden te denderen. Een enorme hoogte waardoor je het boek gekeerd moet bekijken.
‘Hollen, rollen, boem en bons!’ doorheen de muziektent en ‘Rollen, hollen, spetter en plons!’ de eendenvijver in met veel kabaal. Zelfs dan weet de bal hen nog te ontsnappen en krijg je steeds meer plezier in deze doldwaze tocht – als je het nog niet had. Wat de groep zelf vast niet doorheeft is dat ze waarschijnlijk een rondje hebben gerend, het meisje is er weer! En wat roept ze? ‘Zijn jullie er klaar voor? Daar komt ie…‘. – Pak’m! kan dus zo weer opnieuw beginnen.
In ‘Pak ‘m‘ zijn niet alleen de honden goed te herkennen ook details als een paardenbloem aan de wegkant of elektriciteitsmasten in het landschap. Voorwerpen die ze op hun tocht tegenkomen en onbewust meegrissen zijn leuk om te ontdekken. De volle wasgoedlijn aan de flat is hiervan onderdeel. De scènes geven tevens een inkijkje in wie er woont, mensen en huisdieren, of wat er gebeurt. De opschriften op de winkels geven ook aanwijzingen voor wat je bij de honden kunt tegenkomen.
De vijverscène is vol fantasie. Zie hoe de dieren aan de overkant komen waarna verschillende met de tong uit de bek vanaf een rots of duin verder rennen. De oplettende kijker ontdekt dat er na de zwempartij veel meer diersoorten zijn aangesloten.
De uitklapbare pagina’s of die waarvoor je het boek moet keren om te bekijken zorgen voor een verrassend speels effect.
Een erg leuk kijk- en zoekprentenboek, zeker voor hondenliefhebbers. Het is vol beweging en is realistisch getekend met herkenbare elementen. De beknopte rijmende tekst bevat verschillende begrippen passend bij en zijn leerzaam voor de jonge lezer. De geciteerde zinnen geven de vaart aan en zullen bij een paar keer voorlezen vast worden herhaald, mede doordat de woorden met het verhaal meelopend zijn neergezet. Wat betreft de schutbladen: bekijk die vooral zelf, heerlijke platen!
Jenny Bloomfield, Pak ‘m, vertaler Xanna Reddingius, Rubinstein, 2026, 32 blz., 9789047635307
