door Peer leest, Goof leest, Meis leest, Loek leest, Fiep leest, Saar leest, Pim leest, Pleun leest, Rop leest, en Taj en Rik ook. Zelfs Wolf leest. Een hele opsomming. En Wies leest, maar tekent ook. Het is even turen op het schutblad, ja Tuur leest ook, en misschien ontdekt de beginnende lezer de eigen naam voordat het aan het verhaal van Wies en Wolf begint.
Of het schutblad motiveert om te gaan lezen kun je je afvragen, leuk is deze binnenkomer alvast wel. De omslagillustratie zal zeker bijdragen tot oppakken zoals bij zoveel beginnende lezers boeken. Een eigen uitstraling door kleurkeuze en een frisse guitige illustratie van Laury Tinnemans.
Op de omslagillustratie zie je een voorbode van wat je kunt verwachten: er wordt getekend, over een wolf, die door of in de fantasie tot leven komt en waarschijnlijk speelt het verhaal zich buiten af. Daarbij een vlot getekende Wies, plaatje compleet. De wolf heeft een niet bijzonder enge uitstraling maar lijkt wel haaientanden te hebben en moet in tekening nog worden afgemaakt.
Het titelblad geeft weer een brokje informatie: er is een muisje dat een rol speelt. En dan worden Wies en Wolf zelf voorgesteld. Je ziet een vliegje en een staart van Wolf, maar wat doet hij in een hol? – ‘Je ziet hem niet, maar hij is er wel.’
Wies tekent een bos op het vel papier. Ze voegt na verschillende bomen allerlei dieren toe aan de tekening en vraagt zich af welke ze nog mist. De conclusie is: ‘Ze mist een groot, grijs dier. / Met tanden zo scherp als een mes.’ Wolf wordt het verhaal ingetekend. Op de bladzijde ernaast zie je in de illustratie welke dieren Wies al toevoegde waardoor je even later in het verhaal kunt bedenken welk geluid bij welk dier kan horen.
In een volgende alinea lees je tekst die zomaar op Roodkapje geïnspireerd kan zijn, maar een net even andere uitwerking heeft. Wolfs neus ruikt, zijn ogen zien, maar vooral zijn grote oren horen een irritante piep. Alles is nieuw voor het dier. Wat je zou verwachten gebeurt niet. Wolf is juist bang voor dit kleine dier en schiet pijlsnel een hol in. Wies weet de oplossing hiervoor. Dan gumt ze dit diertje toch even van de tekening?
Een goed verhaal vertellen op het niveau dat beginnende lezers eind groep 3 *) kunnen beheersen en lezen is gewoonweg altijd bijzonder. Dat dit goede verhaal dan ook nog een opbouw in spanning heeft, er ruimte voor heerlijke fantasie is, de nodige humor aanwezig is en het geen zinnetjes bevat die zogezegd stug lezen is het helemaal knap. Spannend wordt het door een ‘groot, groen beest‘ met ogen die ‘zo rood als vuur‘ zijn. Te spannend?, wel nee. Wies kan iets laten verdwijnen tot iets ‘niets meer is dan een stip op papier.’ Wat een verbeelding in deze metafoor en dat in een verhaal op E3-niveau. Wat een spel met taal.
Dat woorden en beelden een samenspel zijn laat ook ‘Wies en Wolf‘ weer zien. Het is werkelijk zeer genieten van de illustraties van Laury Tinnemans waarin fantasie en realiteit zijn vermengd zo een (kinder)tekening kan zijn. Alles is zo bijpassend bij de tekst of geeft de verduidelijking aan de jonge lezer. Geweldig hoe de tekening op momenten terugkeert in het verhaal, bijv. ‘Wies maakt eten voor Wolf’ of bij ‘Wies pakt een gum uit haar broekzak.’ De inzet van een beperkt kleurenaantal, verschil in dikte van contourlijnen, harder/zachter neerzetten van kleur en een duidelijke expressie van de personages dragen bij aan leesbaarheid en overzicht. Doe het maar eens na hoe je beeld geeft aan ‘Zo, die muis is weg‘. Een goede vormgeving en duidelijke bladspiegel maken het geheel af.
Is het belangrijk dat makers hun werk ook of juist zelf laten zien op sociale media? Ja dat is het, want juist dan kun je geattendeerd worden op nieuw werk van een schrijver of illustrator, kun je het aanbieden aan de jonge lezer of wordt een boek snel gereserveerd in de bibliotheek. Floor Tinga schreef eerder bijv. In de hut met illustraties van Ann De Bode enBam! Ik lees – Hee, het heelal met illustraties van Tjarko van der Pol. Laury Tinnemans haar werk kun je bijv. tegenkomen in Lida Dijkstra’s – Het ruilspel of in de twee delen ‘Vol in de aanval’ van Aisha Dutrieux.
Wies en Wolf, een fantasievol klein gehouden verhaal dat groots uitpakt door een vriendschap tussen kind en dier waarin emoties als bang zijn, durven en vertrouwen een rol spelen. Doordacht werk en afgestemd samenspel van de makers geeft de jonge lezer een heerlijk verhaal met volop mogelijkheden en bovenal leesplezier!
Floor Tinga, Wies en Wolf, illustrator Laury Tinnemans, Zwijsen, 36 blz., 9789048755806
*) natuurlijk gemiddeld en altijd aanreiken als interesse wordt getoond, of eerder halverwege groep 3 of ook in groep 4
