Jarvis – Vogel en Beer en de wolk

‘Het begon allemaal met een wolk….
Een bolle, wollige wolk in de vorm van een octopus.‘

Na drie boeken met verhalen nu Vogel en Beer in een prentenboekverhaal. Het prentenboek valt alleen al op door opmaak en kleur. De personages liggen letterlijk op het omslag en door het reliëf van de letters en de rand zal het voor kleine handjes een aaibaar boek zijn. Bij het openslaan ontdek je een plattegrond van ‘Duizelland’ en de bewegwijzering uit de verhalen is ook in dit prentenboek gehandhaafd. En er is meer dat ook dit prentenboek een echte Jarvis maakt.

Beer vaart via het titelblad in het bekende bootje het verhaal binnen. Beer is op op weg naar ‘Het Bossige Bos’. De eerste bladzijde geeft concreet de situatie weer:
‘Er was een nieuw iemand in het Bossige Bos. / Het was een beer. / Een beer die Beer heette. / Een beer die op zoek was naar een vriend.‘
Een gesprek met diverse vragen en antwoorden kan dan al ontstaan: wat is nieuw, een naam, hoe krijg je een naam, wat is op zoek gaan en hoe doe je dat en vooral wat is een vriend? En wat kun je over het allitererende Bossige Bos zeggen?
Beer ontdekt dat in zijn nieuwe woonomgeving potentiële vrienden allemaal al iemand hebben en beteuterd loopt hij verder.

Na de eerste teleurstelling van Beer zie je het blauwe vogeltje het verhaal binnenwandelen. Vogel loopt ook alleen, kan een spontane reactie zijn. Vogel volgt Beer tot de boom waar Beer met wat lijkt enig zelfmedelijden onder zit. Het blauwe diertje besluit Beer aan te spreken: ‘Neem me niet kwalijk! / Ik heet Vogel en ik zoek iets. / Heb jij het misschien gezien?’ De lezer krijgt een tip mee hoe je kennis kunt maken, je stelt je voor en vervolgens lanceer je je vraag zo dat de ander eigenlijk wel moet antwoorden. En dat doet Beer dan ook prompt. Vogel is op zoek naar ‘De Bollige Wollige Octopuswollk’.

Het verhaal zou direct op de eenvoudige manier verder kunnen gaan met: ze gaan samen op zoek en beleven een avontuur, niet ondenkbaar in prentenboekenland en in de realiteit, maar dan heeft Jarvis altijd nog een tussenstap. Na het antwoord van Vogel blijft het stil van Beers kant en zo je je kunt inleven om nog een teleurstelling te voorkomen zegt Vogel ‘Maar als je hem niet gezien hebt, ga ik denk maar verder.‘ En dan komt Beer met een moedige stap. Een leerzame en te bespreken stap in bijv. een sociaalemotionele les. Je ziet Beer bijna denken ‘als ik een vriend wil hebben in dit Bossige Bos is dit mijn kans‘ en roept wat overmoedig ‘Ik heb een idee.’

Je ziet het afwachtende veranderen in enthousiasme in houding en mimiek van de figuurtjes na het kantelpunt in ‘Vogel en Beer en de wolk‘. De inspiratie voor het idee komt spontaan langsgefietst. De geweldige Biebfiets van Muis! Natuurlijk is een oplossing voor een vraagstuk in een boek te vinden!
Het toeval wordt een handje geholpen: er staat een wolkenboek in de bibliotheek van Muis. Dat toeval niet altijd behulpzaam is ontdekken ze al snel: te weinig plaatjes in dit boek. Voorlezen uit een ander boek kan Beer natuurlijk wel en Vogel vindt alles prachtig, maar intussen hebben ze nog geen Octopuswolk gezien. Dan bedenk je toch een Octopusfeestje? Aan inventiviteit inmiddels geen gebrek voor deze twee vrienden. Zóveel plezier, het spat van de illustratie af, dat ze zelfs vergeten omhoog te kijken.

Na het feestje gaan ze letterlijk omhoog. Zo hoog dat het boek als verrassing gedraaid moet worden. Ze zien ontzettend veel, maar de jonge lezer zal veel meer zien, een afbeelding van een wolk wordt herhaald. De bodem van de ideeënpot van Beer en Vogel is bereikt. Wat nu? Beer denkt dat hij overbodig is en wil stilletjes verdwijnen naar de boom.
Het einde laat zich dan raden. Vogel is alleen. Beer is alleen. Zitten ze daar allebei te sippen in de regen. Tót Vogel iets ziet en spontaan naar Beer rent. Nee, geen Octopuswolk, wel zorgt dit ervoor dat ze samen gaan kamperen. En net voordat ze in slaap vallen komt Vogel terug op het antwoord dat Beer gaf bij de kennismaking: ‘Ik heet Beer en ik zoek ook iets‘. Het maakt niet meer uit. Ze vonden iets dat zelfs nog mooier was dan de Bolle Wollige Octopuswolk.

Een prentenboek dat bij een eerste keer doorbladeren eenvoudig kán lijken, het is het niet. Wie een tweede keer met oplettende blik leest en bekijkt, ontdekt steeds meer details in een beeld, een woord, een situatie. Mede door de meer dan geweldige vertaling door Tjibbe Veldkamp en de zorgvuldige vormgeving van Studio Nico Swanink.
De plattegrond voorin kan aanleiding zijn tot fantaseren, een schrijfopdracht of het tekenen ervan. Het detail van de plattegrond op de schutbladen achterin laat terugbladeren, geeft invulling en laat ruimte voor verbeelding door soms niet nader benoemde plaatsen. Komen er meer prentenboekavonturen? De Octopuswolk geeft vanzelf een aanleiding om samen vormen in wolken te gaan ontdekken.

De namen in het Bossige Bos, de emoties, de taligheid, de eerste periode na waarschijnlijk verhuizen, de moed vatten, het openstaan voor elkaars interesses, de verschillende perspectieven in landschappen dichtbij en veraf, de karaktertekening van beide figuurtjes, het is allemaal even natuurlijk overwogen neergezet in deze Jarvis.
De kleurrijke illustraties zijn lief en toch ook stoer waardoor zowel peuters als kleuters zich kunnen herkennen in het verhaal waarin nieuw zijn, kennismaken en diverse aspecten rondom vriendschap op doordacht speelse wijze worden belicht.

Vogel en Beer en de wolk, een lief-mooi en grappig-warm verhaal om heel vaak van te genieten en een toevoeging aan de collectie prentenboeken. Vaak bekijken, vaak voorlezen! En wie weet uitzien naar een volgend avontuur.
Jarvis, Vogel en Beer en de wolk, vertaler Tjibbe Veldkamp, Gottmer, 2026, 40 blz., 9789025781972